تاثیر هشت هفته تمرینات اصلاحی جامع و چسب کینزیوتیپ بر ناهنجاری سر به جلو در دانش آموزان دختر ۱۰ تا ۱۳ سال

هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر هشت هفته تمرینات اصلاحی جامع، چسب کینزیوتیپ و ترکیب تمرینات اصلاحی جامع همراه با چسب کینزیوتیپ بر ناهنجاری سر به جلو در دانش آموزان دختر ۱۰ تا ۱۳ سال بود. پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون پس آزمون و سه گروه تجربی بود. تعداد ۴۵ دانش آموز دختر مبتلا به ناهنجاری سر به جلو به صورت هدفمند انتخاب و در سه گروه تیپینگ، تمرینات اصلاحی و تمرینات اصلاحی همراه با تیپینگ (هر گروه ۱۵ نفر) قرار گرفتند. زاویه سر به جلو با استفاده از روش فتوگرافی اندازه گیری شد. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس یک طرفه، آزمون تعقیبی LSD و آزمون t همبسته در سطح معنی داری ۰۵/۰ تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد هر سه مداخله موجب کاهش معنی دار ناهنجاری سر به جلو شدند (۰۰۱/۰=P). همچنین در پس آزمون بین سه گروه تفاوت معنی داری مشاهده شد (۰۰۱/۰=P). بیشترین میزان بهبود مربوط به گروه تمرینات اصلاحی همراه با تیپینگ بود که میانگین زاویه سر به جلو از ۱۴/۵۲ به ۰۵/۴۵ درجه کاهش یافت. پس از آن گروه تمرینات اصلاحی و در نهایت گروه تیپینگ قرار گرفتند. نتایج پژوهش نشان می دهد استفاده همزمان از تمرینات اصلاحی جامع و چسب کینزیوتیپ می تواند روشی موثر برای اصلاح ناهنجاری سر به جلو در دانش آموزان دختر باشد.

کلیدواژه ها:

سر به جلو ، تمرینات اصلاحی ، کینزیوتیپ ، دانش آموزان دختر ، وضعیت بدنی