بررسی شیوع و عوامل خطر اختلالات اسکلتی - عضلانی در کارکنان پایور مراکز نظامی

زمینه و هدف: اختلالات اسکلتی عضلانی از چالش های عمده سلامت شغلی در محیط های نظامی به شمار می آیند. با توجه به ماهیت فعالیت های شغلی کارکنان پایور مراکز نظامی و مواجهه مستمر با عوامل خطرزای ارگونومیک، این مطالعه به بررسی اپیدمیولوژی و عوامل مرتبط با اختلالات اسکلتی عضلانی در این قشر می پردازد. مواد و روش ها: این مطالعه مروری نظام مند با جستجو در پایگاه های معتبر علمی شامل PubMed، Scopus، Web of Science و Google Scholar انجام شد. کلیه مقالات منتشر شده در بازه زمانی ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵ با استفاده از کلیدواژه های استاندارد مرتبط با حوزه اختلالات اسکلتی عضلانی و نیروهای نظامی مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها: شواهد علمی حاکی از شیوع قابل توجه اختلالات اسکلتی عضلانی در بین کارکنان پایور مراکز نظامی است. مهم ترین عوامل خطر شناسایی شده شامل عوامل فیزیکی (وضعیت های کاری نامناسب، حمل بار)، عوامل روانی- اجتماعی (استرس شغلی، فشار کاری) و عوامل سازمانی (مدت زمان کار، طراحی نامناسب محیط کار) می باشد. نتیجه گیری: یافته ها بر ضرورت اتخاذ رویکردی جامع و چندبعدی در مدیریت و پیشگیری از اختلالات اسکلتی عضلانی در مراکز نظامی تاکید دارد. طراحی و اجرای برنامه های مداخله ای ترکیبی شامل آموزش ارگونومی، اصلاح محیط کار، غربالگری دوره ای و مدیریت عوامل روانی-اجتماعی می تواند در کاهش بار این اختلالات موثر واقع شود. انجام مطالعات طولی با طراحی های پژوهشی قوی تر برای تدوین راهبردهای پیشگیرانه مبتنی بر شواهد علمی پیشنهاد می گردد.

کلیدواژه ها:

اختلالات اسکلتی عضلانی ، پاسچر ، نظامیان ، ارتش ، ارگونومی