مروری روایی بر سازوکارهای عصبی–کارکردی محرک های شنیداری در تسهیل پیش بینی و هماهنگی حرکتی

محرک های شنیداری به عنوان یکی از موثرترین ورودی های حسی در سیستم عصبی، نقش کلیدی در شکل دهی پیش بینی، زمان بندی و هماهنگی حرکت ایفا می کنند. هدف این مرور روایی، بررسی مکانیزم های عصبی و کارکردی محرک های شنیداری و تبیین چگونگی تاثیر آنها بر تسهیل پیش بینی و هماهنگی حرکتی است. مطالعات منتخب از پایگاه های معتبر ملی و بین المللی با کلیدواژگان مرتبط شناسایی و تحلیل موضوعی شدند. شواهد رفتاری و نوروفیزیولوژیک نشان می دهد که محرک های شنیداری از طریق تعدیل نوسانات عصبی بتا، تقویت همگام سازی بین شبکه های حرکتی-شنیداری و بهبود رمزگذاری زمانی، عملکردهای پیش بینی و اجرای حرکت را بهبود می بخشند. این محرک ها با فعال سازی مدارهای قشری-زیرقشری، از جمله مخچه، عقده های قاعده ای و قشر پیش حرکتی، دقت زمان بندی، هماهنگی دوسویه و سازگاری حرکتی را افزایش می دهند. مطالعات بالینی نشان می دهند که استفاده از تحریک ریتمیک شنیداری در بیماران پارکینسون و سکته مغزی، بهبود معناداری در پارامترهای راه رفتن و کنترل حرکتی ایجاد می کند. یافته ها تاکید می کند که محرک های شنیداری، به ویژه در تکالیف مبتنی بر زمان بندی، به عنوان ابزاری کارآمد برای تسهیل فرآیندهای پیش بینی و هماهنگی حرکتی قابل استفاده اند و می توانند در طراحی برنامه های آموزش مهارت های حرکتی، توان بخشی عصبی و ارتقای عملکردهای شناختی مرتبط با پیش بینی به کار گرفته شوند. با این حال، نیاز به پژوهش های تجربی با طرح های کنترل شده تصادفی و مدل سازی عصبی پیشرفته همچنان احساس می شود.

کلیدواژه ها:

محرک شنیداری ، یادگیری حرکتی ، پیش بینی حرکت ، ریتم شنیداری ، هماهنگی حرکتی ، همگام سازی عصبی