نقش میانجی گری تعهد تیمی در رابطه علی کیفیت خدمات با رضایت مندی ورزشکاران جانباز و معلول باشگاه های ورزشی شهر قزوین

پژوهش حاضر با هدف نقش میانجی گری تعهد تیمی در رابطه علی کیفیت خدمات با رضایت مندی ورزشکاران جانباز و معلول باشگاه های ورزشی شهر قزوین انجام گرفته است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی؛ با توجه به نحوه گردآوری داده ها، کتابخانه ای و میدانی و از نظر استراتژی، توصیفی-همبستگی می باشد. جامعه آماری این تحقیق شامل جانبازان (۷۵۹۳ نفر) و معلولین (۲۷۲۹۵ نفر) ورزشکار است. جهت تعیین حجم نمونه با استناد به نظریه نانالی و برنستین (۱۹۹۴) و با توجه به تعداد گویه های مدل، حجم نمونه ۱۱۲ نفر برآورد گردید و روش نمونه گیری به صورت غیرتصادفی در دسترس انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه رضایت مندی درزی و بهات (۲۰۱۸) با آلفای کرونباخ ۸۵/۰، پرسشنامه تعهد تیمی الینگر و همکاران (۲۰۱۳) با آلفای کرونباخ ۹۲/۰ و پرسشنامه کیفیت خدمات ادراک شده کویلهو و هنسیلر (۲۰۱۲) بود که پایایی و روایی آن ها به وسیله اساتید مدیریت ورزشی و روش های تحلیل عاملی تاییدی تایید شده است. تجزیه و تحلیل داده ها در دو سطح توصیفی و استنباطی (آزمون t تک نمونه ای، ضریب همبستگی و رگرسیون) و با کمک روش مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) از طریق نرم افزارهای SmartPLS، SPSS و Excel انجام گردید. یافته ها نشان داد که کیفیت خدمات ادراک شده و رضایت مندی بر تعهد تیمی ورزشکاران تاثیر مثبت و معناداری دارند. در نتیجه، ارتقای سطح کیفی خدمات در اماکن ورزشی و افزایش میزان رضایت مندی ورزشکاران جانباز و معلول می تواند منجر به بهبود تعهد تیمی و وفاداری آن ها به باشگاه های ورزشی گردد.

کلیدواژه ها:

تعهد تیمی ، کیفیت خدمات ، رضایت مندی ، ورزشکاران جانباز و معلول