بهبود چشمگیر تراکم استخوان ستون فقرات و فمور پس از مداخله ترکیبی تمرینات ورزشی و اصلاح سبک زندگی در یک زن ۶۵ ساله مبتلا به پوکی استخوان: گزارش موردی

پوکی استخوان یکی از شایع ترین اختلالات متابولیک استخوان است که با کاهش توده استخوانی و تخریب ریزساختار بافت استخوانی مشخص می شود و در نتیجه خطر شکستگی را افزایش می دهد. این بیماری به ویژه در زنان پس از یائسگی شیوع بالایی دارد و به عنوان یکی از مشکلات مهم سلامت عمومی در سالمندان شناخته می شود. بر اساس گزارش سازمان جهانی بهداشت، تراکم معدنی استخوان BMD مهم ترین شاخص تشخیص و پایش پوکی استخوان است و معمولا با استفاده از روش جذب سنجی دوگانه اشعه ایکس (DXA) اندازه گیری می شود. کاهش BMD در نواحی ستون فقرات کمری و گردن فمور از مهم ترین عوامل پیش بینی کننده شکستگی های استخوانی در سالمندان محسوب می شود. عوامل متعددی از جمله افزایش سن، کاهش سطح هورمون های جنسی، کمبود فعالیت بدنی، رژیم غذایی نامناسب، بیماری های زمینه ای و مصرف برخی داروها در بروز و پیشرفت پوکی استخوان نقش دارند. در سال های اخیر، علاوه بر درمان های دارویی، توجه ویژه ای به مداخلات غیر دارویی نظیر فعالیت بدنی منظم، تمرینات مقاومتی و اصلاح سبک زندگی شده است. مطالعات نشان داده اند که تمرینات تحمل وزن و تمرینات مقاومتی می توانند از طریق تحریک فعالیت استئوبلاست ها و افزایش بار مکانیکی بر استخوان، موجب افزایش یا حفظ تراکم استخوان شوند. با وجود مطالعات متعدد در زمینه اثر تمرینات ورزشی بر سلامت استخوان، گزارش های موردی که تغییرات قابل توجه تراکم استخوان را در دوره های زمانی طولانی نشان دهند، همچنان ارزش علمی بالایی دارند. بنابراین هدف از این گزارش موردی، بررسی تغییرات تراکم استخوان در یک زن ۶۵ ساله مبتلا به پوکی استخوان طی یک دوره چندساله مداخله شامل فعالیت بدنی منظم، اصلاح سبک زندگی و پیگیری پزشکی با استفاده از نتایج اسکن DXA در دو مقطع زمانی سال های ۲۰۲۲ و ۲۰۲۶ بود.

کلیدواژه ها:

پوکی استخوان ، تراکم معدنی استخوان ، فعالیت بدنی ، تمرینات مقاومتی ، اسکن DXA ، گزارش موردی