محیط حمایتی و تعامل اجتماعی در تمرینات مقاومتی دانشجویان: نظریه ای داده بنیاد از تحول روانی

پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش محیط حمایتی تمرین، تعامل اجتماعی و نقش مربی در تحول روانی دانشجویان از مسیر تمرینات مقاومتی انجام شد. این پژوهش کیفی با استفاده از نظریه داده بنیاد نظام مند اشتراوس و کوربین انجام شد. مشارکت کنندگان شامل دانشجویان پسر مقطع کارشناسی دانشگاه صنعتی امیرکبیر بودند که به صورت داوطلبانه در یک برنامه هشت هفته ای تمرینات مقاومتی شرکت کردند. نمونه گیری به صورت هدفمند و نظری تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته عمیق جمع آوری و در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که در مدل پارادایمی مستخرج، «شرایط زمینه ای» شامل سه مقوله اصلی بود: «محیط گروهی و فضای دوستانه» (رقابت مثبت، تشویق هم تیمی ها، همدلی)، «نقش مربی و حمایت آموزشی» (بازخورد مثبت، راهنمایی هدفمند، تاکید بر پیشرفت تدریجی) و «امکانات و فضاهای ورزشی دانشگاه» (دسترسی آسان، سالن های مناسب). این عوامل در کنار شرایط علی و شرایط مداخله گر، زمینه ساز اتخاذ راهبردهایی مانند خودنظارتی، مقایسه با گذشته و تعامل اجتماعی شدند. پیامدهای نهایی شامل افزایش نشاط روانی، رشد خودباوری، بهبود تصویر بدنی و اصلاح سبک زندگی بود. مقوله هسته ای «تحول روانی-اجتماعی از مسیر تمرینات مقاومتی» شناسایی شد. نتیجه گیری: محیط حمایتی تمرین، تعامل اجتماعی مثبت و نقش فعال مربی، عوامل کلیدی در تبدیل تمرینات مقاومتی از یک فعالیت جسمانی به یک تجربه تحول آفرین روانی-اجتماعی هستند.

کلیدواژه ها:

محیط حمایتی ، تعامل اجتماعی ، تمرینات مقاومتی ، نشاط دانشگاهی ، خودباوری ، نظریه داده بنیاد