بررسی جایگاه و آثار حقوقی میانجی گری تجاری بین المللی بر پایه فرآیندهای الکترونیکی در حل اختلافات بازرگانی فرامرزی — مطالعه موردی: اختلافات ناشی از نقل و انتقالات بین المللی بازیکنان فوتبال
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 17
فایل این مقاله در 8 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NRSSPE10_284
تاریخ نمایه سازی: 29 مرداد 1405
چکیده مقاله:
تجارت بین المللی و افزایش تعاملات اقتصادی میان فعالان اقتصادی در کشورهای مختلف، موجب افزایش اختلافات تجاری فرامرزی شده است. در چنین شرایطی، اتکای صرف به روش های سنتی حل اختلاف، به ویژه رسیدگی قضایی در دادگاه های ملی، به دلیل طولانی بودن فرآیند رسیدگی، هزینه های بالا و مشکلات مربوط به اجرای احکام در سطح بین المللی، همواره با محدودیت هایی مواجه بوده است. از این رو در سال های اخیر توجه ویژه ای به روش های جایگزین حل اختلاف، به ویژه میانجی گری تجاری بین المللی، معطوف شده است. میانجی گری به عنوان روشی انعطاف پذیر، سریع و مبتنی بر توافق طرفین، توانسته است جایگاه مهمی در حل و فصل اختلافات تجاری بین المللی پیدا کند. هدف این پژوهش بررسی جایگاه و آثار حقوقی میانجی گری تجاری بین المللی بر پایه فرآیندهای الکترونیکی در حل اختلافات بازرگانی فرامرزی — مطالعه موردی: اختلافات ناشی از نقل و انتقالات بین المللی بازیکنان فوتبال است. در این راستا، پژوهش حاضر با روش توصیفی تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای، ضمن تبیین مفهوم و مبانی میانجی گری تجاری بین المللی، به بررسی نقش فناوری های نوین و سازوکارهای حل اختلافات برخط (ODR) در تسهیل فرآیند میانجی گری پرداخته است. همچنین جایگاه اسناد و مقررات بین المللی مرتبط با این حوزه، به ویژه کنوانسیون سنگاپور درباره توافقات حاصل از میانجی گری مصوب ۲۰۱۹ و قواعد نهادهایی مانند کمیسیون حقوق تجارت بین الملل سازمان ملل متحد (UNCITRAL) و اتاق بازرگانی بین المللی (ICC)، مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج پژوهش نشان می دهد که استفاده از فرآیندهای الکترونیکی در میانجی گری تجاری بین المللی می تواند نقش مهمی در حل سریع تر و کم هزینه تر اختلافات نقل و انتقالات بازیکنان فوتبال، کاهش هزینه ها، تسریع فرآیند رسیدگی، افزایش دسترسی طرفین باشگاه ها و بازیکنان از کشورهای مختلف به سازوکارهای حل اختلاف و تسهیل مدیریت اختلافات فرامرزی ایفا کند. همچنین تصویب کنوانسیون سنگاپور و تدوین قواعد بین المللی مرتبط، موجب تقویت اعتبار حقوقی توافقات حاصل از میانجی گری و افزایش اعتماد فعالان تجاری (باشگاه ها، بازیکنان و ایجنت ها) به این روش حل اختلاف شده است. با این حال، چالش هایی نظیر مسائل مربوط به امنیت اطلاعات، اعتبار اسناد و امضاهای الکترونیکی، محرمانگی داده ها و تفاوت نظام های حقوقی کشورها (از جمله تعارض میان مقررات فیفا و قوانین ملی کشورها) همچنان وجود دارد که نیازمند توسعه مقررات و همکاری های بین المللی بیشتر است. در مجموع، میانجی گری الکترونیکی می تواند به عنوان یکی از کارآمدترین ابزارهای حل اختلافات تجاری بین المللی در سیستم نقل و انتقالات جهانی فوتبال نقش آفرینی کند.
کلیدواژه ها:
میانجی گری تجاری بین المللی ، حل اختلافات برخط ، کنوانسیون سنگاپور ، اختلافات بازرگانی فرامرزی ، فناوری های الکترونیکی در حل اختلاف
نویسندگان
فاطمه خوشرو
دانشجوی ارشد روابط بین الملل