تاثیر مصرف پروتئین روزانه بالا بر شاخص های التهاب سیستمیک در بدنسازان

پژوهش حاضر با هدف تاثیر مصرف پروتئین روزانه بالا بر شاخص های التهاب سیستمیک در بدنسازان انجام شده است. این مطالعه مروری تحلیلی بر اساس مقالات علمی معتبر در پایگاه های داده بین المللی بود. مرور شواهد نشان داد که مصرف پروتئین وی در کوتاه مدت (حداکثر ۱۵ روز) تاثیر قاطع و یکسانی بر کاهش مارکرهای التهابی سیستمیک ندارد و در بیش از ۷۰% مطالعات، تفاوت معناداری نسبت به گروه کنترل مشاهده نشد. افزایش دوز پروتئین به سطوح بسیار بالا (حدود ۲.۹ گرم بر کیلوگرم در روز) در مقایسه با دوز متوسط (۱.۸ گرم بر کیلوگرم)، منجر به کاهش بیشتر مارکرهای بیوشیمیایی التهاب (مانند TNF-α و CK) نشد، هرچند در حفظ پارامترهای کیفی مانند زاویه فاز ایمپدانس الکتریکی (PhA) و عملکرد پایین تنه در تمرینات پیاپی موثرتر بود. همچنین، ترکیب تمرین ورزشی با مکمل دهی پروتئین اثرات هم افزایی در بهبود بازسازی بافتی داشت، اما مکانیسم اصلی آن بیشتر مربوط به سنتز پروتئین و مهار تجزیه بافتی بود تا سرکوب مستقیم التهاب سیستمیک. به نظر می رسد مصرف پروتئین روزانه بالا به خودی خود عاملی تعیین کننده برای کاهش سریع التهاب سیستمیک در بدنسازان نیست. مزیت اصلی پروتئین در مدیریت التهاب، غیرمستقیم و از طریق تسریع بازسازی ساختاری عضلات و تعدیل استرس اکسیداتیو است. بنابراین، استراتژی بهینه تغذیه ای برای بدنسازان نباید صرفا بر افزایش مقدار پروتئین متمرکز باشد، بلکه باید بر توزیع یکنواخت پروتئین در طول روز، زمان بندی مصرف اطراف تمرین و استفاده از منابع باکیفیت همراه با سبک زندگی سالم استوار باشد.

کلیدواژه ها:

پروتئین ، التهاب سیستمیک ، بدنسازی ، مارکرهای التهابی ، تمرینات مقاومتی