یک مرور نظامند: بررسی شواهد موجود درباره اثر تمرینات ثبات مرکزی بر درد و عملکرد در کمردرد مزمن غیر اختصاصی

سابقه و هدف: کمردرد مزمن غیراختصاصی یکی از شایع ترین اختلالات اسکلتی-عضلانی در جهان است که با ناتوانی عملکردی و کاهش کیفیت زندگی همراه می باشد. اختلال در کنترل عصبی-عضلانی و کاهش کارایی عضلات مرکزی بدن از مکانیسم های کلیدی در تداوم این وضعیت هستند. هدف این مرور نظام مند، بررسی اثربخشی تمرینات ثبات مرکزی بر شدت درد و عملکرد حرکتی بیماران مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی بود. مواد و روش ها: جستجو در پایگاه های PubMed، Scopus، Web of Science و Google Scholar از سال ۲۰۱۵ تا مارس ۲۰۲۶ انجام شد. کارآزمایی های تصادفی کنترل شده ای که تاثیر تمرینات ثبات مرکزی را بر شدت درد و ناتوانی عملکردی بررسی کرده بودند، وارد مطالعه شدند. کیفیت مطالعات با مقیاس PEDro ارزیابی گردید. یافته ها: از مجموع ۱۲ مطالعه وارد شده (شامل ۷۷۰۵ بیمار)، تمرینات ثبات مرکزی در مقایسه با گروه شاهد، کاهش معنادار درد و بهبود قابل توجه عملکرد را نشان داد. پیلاتس بیشترین اثر را بر کاهش درد داشت، در حالی که تمرینات مقاومتی بیشترین بهبود را در عملکرد ایجاد کردند. انجام چهار جلسه تمرین در هفته نسبت به دو جلسه، نتایج بهتری به همراه داشت. نتیجه گیری: تمرینات ثبات مرکزی مداخله ای موثر در درمان بیماران مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی محسوب می شوند. پیلاتس برای کاهش درد و تمرینات مقاومتی برای بهبود عملکرد توصیه می گردد. انجام چهار جلسه تمرین در هفته اثربخشی بیشتری دارد. انجام کارآزمایی های بالینی با پیگیری طولانی مدت ضروری است.

کلیدواژه ها:

کمردرد مزمن غیراختصاصی ، تمرینات ثبات مرکزی ، درد ، ناتوانی عملکردی ، پیلاتس ، تمرینات مقاومتی