بررسی اثر ۸ هفته تمرینات پلایومتریک بر نمرات آزمون حرکات عملکردی و آزمون امتیازدهی خطاهای فرود در کاراته کاران پسر نوجوان

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر هشت هفته تمرینات پلایومتریک بر نمرات آزمون حرکات عملکردی و امتیازدهی خطاهای فرود LESS در پسران کاراته کار نوجوان انجام شد. روش شناسی: این مطالعه نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. ۳۰ پسر کاراته کار نوجوان (سن ۱۱.۰۷ سال) به طور تصادفی در دو گروه ۱۵ نفری (تمرینات پلایومتریک و کنترل) قرار گرفتند. گروه تمرین به مدت هشت هفته، هر هفته سه جلسه، برنامه پلایومتریک را اجرا کرد. نمرات FMS و LESS در پیش آزمون و پس آزمون اندازه گیری شدند. نرمال بودن داده ها با آزمون شاپیرو-ویلک تایید گردید. از آزمون t زوجی (مقایسه درون گروهی)، t مستقل (مقایسه بین گروهی) و ضریب همبستگی پیرسون (ارتباط بین متغیرها) در سطح معناداری ۰.۰۵ استفاده شد. یافته ها: در گروه تمرین، میانگین نمرات FMS از ۱۴.۷۳ به ۱۷.۸۶ افزایش یافت (۰۰۱/۰=p) و میانگین نمرات LESS از ۴.۸۶ به ۳.۷۳ کاهش نشان داد (۰۰۱/۰=p). در گروه کنترل تغییرات معناداری مشاهده نشد (۰۵/۰تمرینات پلایومتریک با افزایش نمرات FMS و کاهش نمرات LESS، کیفیت الگوهای حرکتی پایه و مکانیک فرود را در پسران کاراته کار نوجوان بهبود می بخشد. گنجاندن این تمرینات در برنامه های آماده سازی و پیشگیری از آسیب به مربیان توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

تمرینات پلایومتریک ، آزمون حرکات عملکردی ، آزمون خطای فرود ، کاراته ، نوجوانان