مرور نظام مند و فراتحلیل جامع اثرات تمرینات فلایویل ایزواینرشیال در مقایسه با تمرینات مقاومتی سنتی بر قدرت، توان، سرعت و چابکی ورزشکاران رشته های تیمی

تمرینات فلایویل ایزواینرسیال (IFWT) در سال های اخیر به عنوان رویکردی نوین در تمرینات مقاومتی برای بهبود عملکرد ورزشکاران، به ویژه در رشته های تیمی، مورد توجه قرار گرفته اند. این روش با ایجاد مقاومت متناسب با نیروی تولیدی ورزشکار و فراهم کردن بارهای برون گرا (اکسنتریک) بالاتر، می تواند نقش مهمی در توسعه توان انفجاری و کنترل عصبی–عضلانی داشته باشد. با توجه به اهمیت شاخص هایی مانند قدرت، توان، سرعت و چابکی در عملکرد ورزشکاران تیمی و همچنین نتایج گاه متناقض مطالعات پیشین، هدف از این پژوهش انجام مرور نظام مند و فراتحلیل برای مقایسه اثرات تمرینات فلایویل ایزواینرسیال با تمرینات مقاومتی سنتی (CRT) بر این شاخص ها بود. در این مطالعه، جستجوی جامعی در پایگاه های PubMed، Web of Science و Scopus تا تاریخ ۱۲ دسامبر ۲۰۲۴ انجام شد و مطالعاتی که پیامدهای مرتبط با قدرت (۱RM)، توان پرش عمودی (CMJ)، سرعت (دوی ۱۰ و ۲۰ متر) و چابکی (آزمون T) را گزارش کرده بودند، وارد تحلیل شدند. داده ها استخراج و با استفاده از مدل اثرات تصادفی فراتحلیل شدند و ناهمگونی مطالعات با شاخص I² ارزیابی گردید. در مجموع ۱۳ مطالعه با ۳۲۴ شرکت کننده در تحلیل نهایی گنجانده شد. نتایج نشان داد تمرینات فلایویل ایزواینرسیال در مقایسه با تمرینات مقاومتی سنتی موجب بهبود معنادار توان انفجاری در آزمون پرش عمودی و همچنین بهبود عملکرد چابکی می شود، در حالی که تفاوت معناداری بین دو روش تمرینی در شاخص قدرت بیشینه و سرعت در مسافت های ۱۰ و ۲۰ متر مشاهده نشد. به طور کلی، یافته ها نشان می دهد IFWT می تواند به عنوان یک روش تمرینی مکمل و موثر برای ارتقای برخی مولفه های عملکردی، به ویژه توان و چابکی در ورزشکاران رشته های تیمی مورد استفاده قرار گیرد، هرچند انجام مطالعات بیشتر با طراحی دقیق تر و حجم نمونه بزرگ تر برای تایید این نتایج ضروری است.

کلیدواژه ها:

تمرینات فلایویل ایزواینرسیال (IFWT) ، توان ، دوی سرعت ، ۱RM ، متاآنالیز