اثربخشی واقعیت درمانی گروهی بر تنظیم هیجان و خودکنترلی ورزشکاران بوکس

از آنجا که آمادگی جسمانی و فنی برای رسیدن به اوج عملکرد در بوکس اهمیت دارد، لذا در این مطالعه به بررسی تاثیر واقعیت درمانی بر تنظیم هیجان و خودکنترلی در ورزشکاران بوکس پرداخته شد. در پژوهش حاضر از طرح شبه آزمایشی با پیش آزمون-پس آزمون و طرح گروه کنترل استفاده شد. نمونه پژوهش شامل ۳۰ بوکسور با دامنه سنی ۲۱ تا ۲۴ سال بود که به صورت تمام شمار انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه آزمایشی (۱۵ نفر) و گروه کنترل (۱۵ نفر) اختصاص داده شدند. برای اندازه گیری تنظیم هیجان از پرسشنامه تنظیم هیجان گارنفسکی و همکاران (۲۰۰۱) و برای اندازه گیری کنترل هیجان از پرسشنامه کنترل هیجان تانجی و همکاران (۲۰۰۴) استفاده شد. داده های حاصل از دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون با روش تحلیل واریانس چندمتغیره با اندازه گیری های مکرر (MANOVA) تحلیل شدند. نتایج نشان داد که گروه آزمایش در هر دو بعد تنظیم هیجان و خودکنترلی نسبت به گروه کنترل، به طور معنادار عملکرد بهتری داشتند. این یافته ها تاییدکننده اثربخشی آموزش واقعیت درمانی است. با توجه به نتایج پژوهش، به نظر می رسد آموزش مفاهیم واقعیت درمانی می تواند موجب بهبود تنظیم هیجان و خودکنترلی برای دستیابی به موفقیت های ورزشی شود.

کلیدواژه ها:

واقعیت درمانی ، تنظیم هیجان ، خودکنترلی ، ورزشکاران بوکس