واکاوی ماهیت حقوقی فدراسیون های ورزشی و چالش های نظارت پذیری آن ها در نظام حقوق اداری ایران با تاکید بر استقلال سازمانی

فدراسیون های ورزشی در نظام حقوقی ایران به موجب قانون فهرست نهادها و موسسات عمومی غیردولتی، ماهیتی دوگانه و چالش برانگیز یافته اند. این پژوهش با هدف واکاوی ماهیت حقوقی این نهادها و تبیین بن بست های نظارتی آن ها در نظام حقوق اداری ایران، به روش توصیفی-تحلیلی انجام شده است. مسئله اصلی تحقیق بر این پایه استوار است که ضرورت اعمال نظارت های حاکمیتی (توسط دیوان محاسبات و سازمان بازرسی) بر منابع عمومی تخصیص یافته به ورزش، با اصل بین المللی «استقلال ورزش» در تعارض قرار گرفته است. یافته های تحقیق نشان می دهد که تعریف فعلی فدراسیون ها ذیل موسسات عمومی، نه تنها پاسخگوی نیازهای ورزش حرفه ای نیست، بلکه با ایجاد هراس از دخالت سیاسی و تعلیق بین المللی، نظارت پذیری این نهادها را با ناکارآمدی مواجه ساخته و منجر به ایجاد ابهام در وضعیت استخدامی و پاسخگویی مالی آن ها شده است. در نهایت، این مقاله بر ضرورت بازتعریف ماهیت حقوقی فدراسیون ها به عنوان نهادهای «منحصربه فرد» و گذار از نظارت های مداخله گرایانه به سمت الگوهای شفافیت محور تاکید می کند تا توازن میان حاکمیت قانون ملی و الزامات فراملی برقرار گردد.

کلیدواژه ها:

فدراسیون های ورزشی ، حقوق اداری ، موسسات عمومی غیردولتی ، استقلال ورزشی ، نظارت پذیری ، تعلیق بین المللی ، دیوان عدالت اداری