تحلیل تطبیقی مجازات محاربه و افساد فی الارض با جرائم سازمان یافته آدم ربایی و سرقت مسلحانه؛ مطالعه موردی جرائم سازمان یافته در محیط های ورزشی

جرائم علیه امنیت عمومی از مهم ترین جرائمی هستند که نظام های حقوقی برای مقابله با آن ها مجازات های شدید پیش بینی می کنند. در حقوق کیفری ایران، جرائم حدی همچون محاربه و افساد فی الارض از مهم ترین مصادیق جرائم علیه امنیت عمومی محسوب می شوند که ریشه در فقه اسلامی دارند. از سوی دیگر، در حقوق کیفری نوین، برخی جرائم سازمان یافته مانند آدم ربایی و سرقت مسلحانه نیز به دلیل ایجاد رعب، ناامنی و اخلال در نظم عمومی با واکنش کیفری شدید مواجه می شوند. با توجه به گسترش فعالیت های اجتماعی در محیط های ورزشی و تجمعات مرتبط با آن، احتمال بروز برخی جرائم سازمان یافته در این فضاها نیز وجود دارد که می تواند امنیت عمومی و سلامت محیط های ورزشی را تهدید کند. هدف این پژوهش تحلیل تطبیقی مجازات محاربه و افساد فی الارض با جرائم سازمان یافته ای مانند آدم ربایی و سرقت مسلحانه در حقوق ایران با تاکید بر مطالعه موردی جرائم سازمان یافته در محیط های ورزشی است. روش تحقیق توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر منابع کتابخانه ای است. یافته های پژوهش نشان می دهد که اگرچه مبنای فقهی جرائم حدی با مبنای قانونی جرائم سازمان یافته متفاوت است، اما از نظر آثار اجتماعی، ایجاد رعب و هدف حفظ امنیت عمومی، شباهت های قابل توجهی میان آن ها وجود دارد. همچنین در برخی شرایط، ارتکاب رفتارهایی مانند سرقت مسلحانه یا آدم ربایی در قالب فعالیت های سازمان یافته و همراه با ایجاد رعب عمومی در محیط های اجتماعی از جمله محیط های ورزشی می تواند در چارچوب عناوینی مانند محاربه یا افساد فی الارض نیز قابل بررسی باشد.

کلیدواژه ها:

محاربه ، افساد فی الارض ، جرائم سازمان یافته ، آدم ربایی ، سرقت مسلحانه ، محیط های ورزشی ، حقوق کیفری ایران