تاثیر فعالیت بدنی کنترل شده بر درد، عملکرد حرکتی و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به آرتروز زانو

آرتروز زانو یکی از شایع ترین اختلالات اسکلتی-عضلانی و از علل مهم درد مزمن، محدودیت حرکتی، کاهش مشارکت اجتماعی و افت کیفیت زندگی در بزرگسالان و سالمندان است. فعالیت بدنی کنترل شده و تمرین درمانی، در کنار آموزش بیمار و اصلاح عوامل خطر، از ارکان اصلی مدیریت غیرجراحی آرتروز زانو به شمار می آیند. هدف مقاله حاضر بررسی تاثیر فعالیت بدنی کنترل شده بر درد، عملکرد حرکتی و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به آرتروز زانو است. روش کار این پژوهش از نوع مروری روایی و کتابخانه ای بود و منابع معتبر شامل دستورالعمل های بالینی، مرورهای نظام مند، فراتحلیل ها و مطالعات مداخله ای مرتبط با تمرینات هوازی، تقویتی، انعطاف پذیری، عصبی-عضلانی، تعادلی و آب درمانی در آرتروز زانو بررسی شدند. یافته ها نشان می دهد تمرین کنترل شده از طریق افزایش قدرت عضلات اطراف زانو، بهبود کنترل عصبی-عضلانی، کاهش بار مکانیکی نامطلوب، کاهش حساسیت درد، بهبود دامنه حرکتی، افزایش آمادگی قلبی-تنفسی و ارتقای خودکارآمدی می تواند به کاهش درد و بهبود عملکرد کمک کند. همچنین برنامه های تمرینی منظم با کاهش ترس از حرکت، افزایش استقلال عملکردی، بهبود خواب و ارتقای مشارکت اجتماعی، کیفیت زندگی بیماران را بهبود می بخشند. نتیجه گیری می شود که فعالیت بدنی کنترل شده، در صورت طراحی فردمحور، تدریجی، ایمن و قابل پایش، راهبردی موثر و کم هزینه برای مدیریت آرتروز زانو است. اجرای موفق این رویکرد نیازمند آموزش بیمار، نظارت اولیه، تنظیم شدت تمرین بر اساس درد و توان فرد، و تداوم فعالیت در زندگی روزمره است.

کلیدواژه ها:

آرتروز زانو ، فعالیت بدنی کنترل شده ، درد ، عملکرد حرکتی ، کیفیت زندگی ، تمرین درمانی