بررسی تاثیر هشت هفته تمرینات ثبات مرکزی بر کمردرد مزمن ناشی از هایپرلوردوزیس در زنان ۴۰ تا ۵۰ ساله

کمردرد مزمن یکی از شایع ترین اختلالات اسکلتی عضلانی در زنان میانسال است که می تواند با ناهنجاری های قامتی از جمله هایپرلوردوزیس ارتباط داشته باشد. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر هشت هفته تمرینات ثبات مرکزی بر کمردرد مزمن ناشی از هایپرلوردوزیس در زنان ۴۰ تا ۵۰ ساله بود. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل زنان ۴۰ تا ۵۰ ساله یائسه مبتلا به هایپرلوردوزیس و کمردرد مزمن بود که از میان آنان ۳۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب و به طور مساوی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) جایگزین شدند. شدت درد آزمودنی ها پیش از مداخله با استفاده از پرسشنامه درد کیوبک ارزیابی شد. گروه آزمایش به مدت هشت هفته در برنامه تمرینات ثبات مرکزی شرکت کرد، در حالی که گروه کنترل در این مدت هیچ برنامه ورزشی منظمی نداشت. پس از پایان دوره تمرینی، ارزیابی مجدد شدت درد در هر دو گروه انجام شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شدند. برای بررسی نرمال بودن داده ها از آزمون کولموگروف–اسمیرنوف و برای تحلیل تفاوت های درون گروهی و بین گروهی به ترتیب از آزمون های t زوجی و t مستقل در سطح معناداری ۰۵/۰ استفاده شد. نتایج نشان داد که هشت هفته تمرینات ثبات مرکزی موجب کاهش معنادار شدت کمردرد مزمن ناشی از هایپرلوردوزیس در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد (۰۵/۰>P). بر اساس یافته های پژوهش، تمرینات ثبات مرکزی می توانند به عنوان روشی موثر، کم هزینه و غیرتهاجمی برای کاهش کمردرد مزمن مرتبط با هایپرلوردوزیس در زنان میانسال مورد استفاده قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

تمرینات ثبات مرکزی ، کمردرد مزمن ، هایپرلوردوزیس ، زنان میانسال ، حرکات اصلاحی