اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیک بر افزایش تمرکز ورزشکاران رشته سنگ در ورزش های زورخانه ای و کشتی پهلوانی

ورزش زبان مشترک میان افراد و ملت ها است. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیک بر افزایش تمرکز ورزشکاران رشته سنگ در ورزش های زورخانه ای و کشتی پهلوانی بود. این پژوهش به لحاظ هدف کاربردی و از نوع پژوهش های نیمه آزمایشی به شیوه پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی ورزشکاران رشته سنگ ورزش های زورخانه ای و کشتی پهلوانی در سال ۱۴۰۴ بود که از این بین تعداد ۳۰ نفر (۱۵ نفر گروه آزمایش و ۱۵ نفر گروه کنترل) به صورت هدفمند در دسترس انتخاب و سپس به صورت تصادفی ساده در گروه ها جایابی شدند. ابزار سنجش شامل مقیاس خودگزارشی ADHD بزرگسالان بود. مداخله صورت گرفته در این پژوهش بدین صورت بود که ورزشکاران گروه آموزش تحت آموزش بسته آموزشی رفتاردرمانی دیالکتیک قرار گرفتند. یافته های این پژوهش حاکی از آن بود رفتار درمانی دیالکتیک موجب افزایش تمرکز ورزشکاران سنگ گیر می گردد. بر این اساس، می توان چنین نتیجه گرفت که افزایش کیفیت عملکرد سنگ گیران صرفا منوط به تمرینات جسمانی نیست و با پرداختن به فاکتورهای روانشناختی و برطرف کردن مسائل این حوزه، می توان بدون تحمیل زحمات جسمانی؛ عملکرد ورزشی ورزشکار را بهبود بخشید و موجب افزایش راندمان او و نهایتا کسب نتایج بهتر شد.

کلیدواژه ها:

ورزش های زورخانه ای و کشتی پهلوانی ، ورزش باستانی ، رشته سنگ ، رفتاردرمانی دیالکتیک ، تمرکز