مقایسه اثر دو روش مختلف باردهی تمرین با وزنه و مصرف کراتین بر حجم عضلانی ورزشکاران مرد رشته بدنسازی

هدف اصلی تحقیق حاضر، مقایسه اثر دو روش مختلف باردهی تمرین با وزنه و مصرف کراتین بر حجم عضلانی ورزشکاران مرد رشته بدنسازی می باشد. این تحقیق از نظر هدف کاربردی و به لحاظ استراتژی، نیمه تجربی می باشد و به روشهای کتابخانه ای و میدانی انجام شد. جامعه آماری این پژوهش را مردان ورزشکار رشته بدنسازی در شهر سمنان تشکیل داد. نمونه آماری شامل ۴۰ نفر از مردان ورزشکار رشته بدنسازی با حداقل ۶ ماه فعالیت بود که به صورت تصادفی به چهار گروه کنترل، مصرف کراتین، پروتکل تمرینی SPLP به همراه مصرف کراتین، پروتکل تمرینی FPLP به همراه مصرف کراتین تقسیم شدند. روش نمونه گیری تحقیق حاضر غیرتصادفی و به صورت هدفمند می باشد. ابتدا از آزمودنی ها پیش آزمون به عمل آمد و سپس آزمودنی ها ۶ هفته و هفته ای سه جلسه ۱.۵ ساعته تمرین کردند. در ضمن آزمودنی ها روزانه ۲۰ گرم کراتین را در ۴ وعده ۵ گرمی (ساعت ۸، ۱۲، ۱۶، ۲۰) در روزهای تمرین مصرف کردند. پس از اتمام ۶ هفته برنامه تمرین مقاومتی، از آزمودنی ها پس آزمون گرفته شد و نتایج حاصل از پیش آزمون و پس آزمون مورد بررسی و مقایسه قرار گرفت. برای توصیف ویژگی های فردی آزمودنی ها و متغیرهای تحقیق از شاخص های آمار توصیفی استفاده شد. جهت تعیین طبیعی بودن توزیع داده ها از آزمون کلموگروف–اسمیرنوف، جهت مقایسه میانگین گروه ها از آزمون آنالیز واریانس یک طرفه و جهت بررسی تفاوت گروه ها از آزمون تعقیبی توکی استفاده شد. سطح معنی داری در این تحقیق ۰.۰۵≥p در نظر گرفته شد. در ضمن تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۱ انجام گرفت. نتایج نشان داد که بین حجم عضلانی ران و بازو گروه های مورد مطالعه، تفاوت وجود دارد. تفاوت بین گروه کنترل با گروه مصرف کراتین و تمرین SPLP و FPLP معنی دار است. تفاوت بین گروه کنترل با گروه مصرف کراتین معنی دار است.

کلیدواژه ها:

روش باردهی تمرین SPLP ، روش باردهی تمرین FPLP ، مصرف کراتین ، حجم عضلانی ، رشته بدنسازی