نقش الگوهای رشد حرکتی در پیش بینی سلامت اجتماعی کودکان

مقدمه: رشد حرکتی در دوران کودکی یکی از ارکان اساسی شکل گیری رفتارهای حرکتی پایدار و تعاملات اجتماعی سالم محسوب می شود، اما نقش اختصاصی الگوهای مختلف رشد حرکتی (مهارت های جابجایی، مهارت های کنترل شیء و مهارت های ثباتی) در پیش بینی سلامت اجتماعی کودکان کمتر مورد بررسی قرار گرفته است. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش الگوهای رشد حرکتی در پیش بینی سلامت اجتماعی کودکان ۷ تا ۱۰ ساله شهر یاسوج به صورت نیمه تجربی طراحی شد. روش: در این مطالعه نیمه تجربی، ۱۲۰ کودک (۶۰ پسر و ۶۰ دختر) به روش نمونه گیری هدفمند از ۸ دبستان یاسوج انتخاب شدند. الگوهای رشد حرکتی با استفاده از آزمون رشد حرکتی درشت- نسخه سوم (TGMD-۳) ارزیابی گردید. سلامت اجتماعی با پرسشنامه سلامت اجتماعی کودکان (CSHS) اندازه گیری شد. برنامه مداخله حرکتی طی ۱۶ جلسه ۴۵ دقیقه ای بر روی گروه تجربی اجرا گردید. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره و رگرسیون گام به گام تحلیل شدند.نتایج: نتایج نشان داد که برنامه مداخله حرکتی منجر به افزایش معنادار نمرات مهارت های جابجایی و کنترل شیء در گروه تجربی شد. همچنین سلامت اجتماعی کودکان در گروه تجربی نسبت به گروه کنترل به طور معناداری بهبود یافت. نتایج رگرسیون نشان داد که مهارت های کنترل شیء قوی ترین پیش بیننده سلامت اجتماعی بود. بحث و نتیجه گیری: الگوهای رشد حرکتی به ویژه مهارت های کنترل شیء نقش مهمی در پیش بینی و ارتقاء سلامت اجتماعی کودکان دارند. برنامه های مداخله حرکتی هدفمند می توانند به عنوان یک راهبرد موثر در برنامه درسی تربیت بدنی مدارس جهت بهبود همزمان شایستگی حرکتی و سلامت اجتماعی کودکان مورد استفاده قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

رشد حرکتی ، سلامت اجتماعی ، مهارت جابه جایی ، مهارت کنترل شی