اثر هشت هفته تمرین مقاومتی شدید بر NGF و IL-۱۰ زنان دارای اضافه وزن و چاق
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 12
فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NRSSPE10_048
تاریخ نمایه سازی: 29 مرداد 1405
چکیده مقاله:
زندگی ماشینی، آلودگی هوا و شیوه نامناسب زندگی از قبیل کم تحرکی و تغذیه نامناسب باعث پیدایش بیماری های مزمن از قبیل پرفشار خونی و بیماری های قلبی عروقی دیگر شده است. تمرینات ورزشی یکی از روش های کنترل کننده چاقی و کاهش بیماری های متابولیکی است. تمرینات مقاومتی مورد توجه بسیاری از زنان و مردان قرار گرفته دارد و انجام مداوم این تمرینات متابولیسم بدن را افزایش داده و التهابات ناشی از چاقی را کاهش می دهد. از آثار مهم تمرینات ورزشی می توان به کاهش التهابات اشاره نمود. التهاب مزمن با افزایش فعالیت بدنی کاهش می یابد و با مداخله در رژیم غذایی می توان زمینه را برای بهبود وضعیت التهاب فراهم نمود. از این رو، برنامه ی تمرینی که بتواند منجر به افزایش بیشتری در انرژی مصرفی شود، دارای اثرات ضدالتهابی موثرتری می باشد (بیاورس و همکاران، ۲۰۱۰: ۷۸۵). از طرفی برنامه کاهش وزن از طریق رژیم غذایی منجر به کاهش بسیاری از مارکرهای التهابی می شود (شارمن و وولک، ۲۰۰۴: ۳۶۷). سازوکارهای مسئول برای اثربخشی تمرین مقاومتی بر شاخص های گلوکز و مقاومت به انسولین مشابه با سازگاری های ناشی از تمرین هوازی است (کاستاندا و همکاران، ۲۰۰۲: ۲۳۳۹). تحقیق حاضر به بررسی تاثیر تمرین مقاومتی شدید بر سطوح سرمی فاکتور رشد عصب و اینترلوکین ۱۰ زنان دارای اضافه وزن و چاق پرداخته است. روش مطالعه نیمه تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون بود که تعداد ۲۰ نفر از زنان دارای اضافه وزن و چاق با میانگین سنی ۲۵-۳۵ سال و به صورت تصادفی به ۲ گروه ۱۰ نفری کنترل و آزمایش تقسیم شدند. آزمودنی های گروه تمرین، به مدت ۸ هفته و هر هفته ۳ جلسه به انجام تمرینات مقاومتی شدید پرداختند. یافته های تحقیق نشان داد که ۸ هفته تمرینات مقاومتی شدید بر شاخص NGF و BMI و درصد چربی در زنان دارای اضافه وزن و چاق تاثیر معناداری نداشته است (p > ۰.۰۵). ولی ۸ هفته تمرینات مقاومتی شدید بر شاخص IL-۱۰ در زنان دارای اضافه وزن و چاق تاثیر معناداری داشته است (p < ۰.۰۵). بر اساس یافته ها می توان گفت که تمرینات مقاومتی شدید با شدت ۷۰ درصد باعث کاهش NGF و IL-۱۰ در زنان دارای اضافه وزن و چاق شده است و تفاوت معناداری بین سطوح NGF در بین دو گروه تمرین و کنترل مشاهده نشد ولی تفاوت معناداری بین IL-۱۰ در بین دو گروه مشاهده شد. یافته ها همچنین حاکی از کاهش شاخص های BMI و درصد چربی متعاقب هشت هفته تمرین مقاومتی شدید در زنان دارای اضافه وزن و چاق داشت. فعالیت ورزشی مقاومتی منظم می تواند تغییراتی در سطوح فاکتورهای نوروتروفیک و سایتوکاین های التهابی ایجاد کند که بدین طریق ممکن است باعث ایجاد سازگاری هایی در دستگاه عصبی چون NGF و همچنین باعث کاهش عوامل التهابی چون IL-۱۰ گردد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان