بررسی اثرات حاد و مزمن تمرینات هوازی بر سطوح فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز (BDNF) و حافظه کاری در بزرگسالان

هدف این پژوهش بررسی اثرات حاد و مزمن تمرینات هوازی بر سطوح فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز (BDNF) و حافظه کاری در بزرگسالان است. BDNF به عنوان یک میانجی کلیدی در نوروپلاستیسیته و تقویت کارکرد سیناپسی، می تواند حلقه ارتباطی بین فعالیت بدنی و بهبود عملکردهای شناختی باشد. از این رو تمرین هوازی به عنوان مداخله ای غیردارویی برای ارتقای سلامت مغز مورد توجه قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهد یک جلسه تمرین هوازی می تواند با افزایش گذرای BDNF همراه باشد، در حالی که اجرای منظم تمرینات هوازی در قالب برنامه های چند هفته ای، ظرفیت ایجاد تغییرات پایدارتر در تنظیم BDNF و بهبود شاخص های شناختی را دارد. همچنین شدت تمرین به عنوان عامل تعیین کننده مطرح است و به طور کلی، تمرینات هوازی با شدت متوسط تا شدید نسبت به شدت های پایین تر پاسخ نوروتروفیک قوی تری نشان می دهند. با وجود این، نتایج مطالعات کاملا همسو نیست و ناهمگونی گزارش ها به تفاوت در ویژگی های آزمودنی ها، وضعیت پایه آمادگی جسمانی، طراحی پروتکل، نوع نمونه زیستی و به ویژه زمان بندی نمونه گیری پس از تمرین نسبت داده می شود. بنابراین، تمرینات هوازی به ویژه با شدت متوسط تا شدید و اجرای منظم، به عنوان راهبردی امیدوارکننده برای افزایش BDNF و تقویت حافظه کاری در بزرگسالان مطرح می شوند اما برای دستیابی به نتیجه گیری های قطعی تر، استانداردسازی پروتکل های تمرینی و روش های سنجش و کنترل دقیق متغیرهای مداخله گر ضروری است.

کلیدواژه ها:

تمرینات هوازی ، سطوح فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز ، BDNF ، حافظه کاری