طراحی الگوی ساختاری موانع کارآفرینی در ورزش شهری: کاربرد رویکرد ترکیبی تحلیل مضمون و دیمتل (مورد مطالعه: کارآفرینان ورزشی شهر قزوین)

کارآفرینی در ورزش به عنوان موتور محرک توسعه اقتصادی و اجتماعی، با موانع متعددی روبروست. هدف این پژوهش، طراحی الگوی ساختاری موانع کارآفرینی در ورزش و تحلیل روابط علی و معلولی میان آنها از دیدگاه کارآفرینان ورزشی شهر قزوین است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از حیث روش، آمیخته (کیفی-کمی) است. در بخش کیفی، برای شناسایی موانع از روش تحلیل مضمون با رویکرد قیاسی استفاده شد. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۵ نفر از خبرگان و کارآفرینان ورزشی شهر قزوین که به روش نمونه گیری هدفمند و گلوله برفی انتخاب و، جمع آوری گردید. در بخش کمی، برای تعیین روابط علی و معلولی میان موانع شناسایی شده، از تکنیک دیمتل استفاده شد. نظرات ۱۵ خبره مذکور در قالب ماتریس مقایسات زوجی جمع آوری و تحلیل گردید. یافته ها: تحلیل مصاحبه ها منجر به شناسایی چهار دسته مانع اصلی (مضامین فراگیر) شامل «موانع فردی»، «موانع اقتصادی»، «موانع فرهنگی-اجتماعی» و «موانع سیاسی» و ۱۸ مضمون سازمان دهنده (یکپارچه) گردید. نتایج تکنیک دیمتل نشان داد که «موانع فردی» با مقدار D-R برابر (۰.۷۰۹۹) و «موانع فرهنگی-اجتماعی» با مقدار D-R برابر (۰.۰۲۴۲) به عنوان موانع علی (تاثیرگذار) شناخته می شوند و بیشترین نقش را در ایجاد یا تشدید سایر موانع دارند. در مقابل، «موانع اقتصادی» با مقدار D-R برابر (۰.۶۹۳۲-) و «موانع سیاسی» (با مقدار D-R برابر ۰.۰۴۰۹-) موانع معلولی (تاثیرپذیر) هستند. بر اساس مقدار D+R (اهمیت)، «موانع فردی» (۱۱.۷۱۱۱) و «موانع اقتصادی» (۱۱.۳۴۶۸) با اهمیت ترین موانع بودند. نتیجه گیری: موانع فردی و فرهنگی-اجتماعی ریشه ای ترین موانع کارآفرینی ورزشی در شهر قزوین هستند. تمرکز بر رفع این موانع علی می تواند به طور غیرمستقیم بر کاهش شدت موانع اقتصادی و سیاسی نیز موثر باشد.

کلیدواژه ها:

کارآفرینی ورزشی ، موانع کارآفرینی ، تحلیل مضمون ، روش دیمتل ، شهر قزوین