مطالعه ترکیب بدنی و عوامل موثر بر آن: نقش فعالیت بدنی و الگوی غذایی در دانشجویان موسسه آموزش عالی رسام

مقدمه: دوره دانشجویی دوران مهمی در شکل گیری سبک زندگی و عادات سلامت است. تغییر در الگوی تغذیه و کاهش فعالیت بدنی در این دوره می تواند منجر به اختلال در ترکیب بدنی و افزایش خطر بیماری های مزمن شود. این پژوهش با هدف بررسی ارتباط ترکیب بدنی با فعالیت بدنی و الگوی تغذیه در دانشجویان موسسه آموزش عالی رسام انجام شد. روش کار: این مطالعه از نوع توصیفی-تحلیلی بود که روی ۱۵۰ نفر از دانشجویان موسسه آموزش عالی رسام انجام شد. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد فعالیت بدنی و الگوی تغذیه استفاده شد. همچنین ترکیب بدنی شرکت کنندگان شامل درصد چربی بدن، توده عضلانی و شاخص توده بدنی با استفاده از دستگاه InBody۲۷۰ اندازه گیری گردید. داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS ۲۷ و آزمون های توصیفی همبستگی پیرسون و همبستگی اسپیرمن در سطح معناداری ۰۵/۰ تحلیل شدند. یافته ها: در این مطالعه، اگرچه میانگین نمایه توده بدنی (۱۰۸/۶± ۳۶/۲۳) در محدوده طبیعی بود، اما میانگین درصد چربی بدنی (۲۳۸/۷±۰۳۷/۳۱) و چربی احشایی بالاتر از حد مطلوب گزارش شد. بیشترین فراوانی مصرف مربوط به میوه (۴-۶ بار در هفته)، لبنیات و غلات (روزانه) بود، در حالی که مصرف ماهی در اکثر افراد ناچیز بود. مصرف روزانه روغن های ناسالم و نوشیدنی هایی مانند چای و قهوه شایع بود. نتایج نشان داد که بین دریافت شیر با توده استخوانی و BMI، و همچنین بین مصرف روغن های ناسالم و نوشابه با چربی احشایی همبستگی معناداری وجود دارد (۰۵/۰ (P<. با این حال، هیچ گونه رابطه معناداری بین میزان فعالیت بدنی و شاخص های ترکیب بدنی مشاهده نشد. بحث و نتیجه گیری: یافته های این مطالعه نشان می دهد که دانشجویان با وجود داشتن وزن طبیعی، از نظر درصد چربی بدنی در وضعیت نامناسبی قرار دارند. به نظر می رسد در این جمعیت، کیفیت رژیم غذایی نقش تعیین کننده تری نسبت به میزان فعالیت بدنی در سلامت متابولیک دارد. بنابراین، اصلاح الگوی غذایی با تاکید بر کاهش مصرف روغن های ناسالم و افزایش دریافت غذاهای سالم، اولویت اصلی مداخلات سلامت در دانشگاه ها باید باشد.

کلیدواژه ها:

ترکیب بدنی ، فعالیت بدنی ، الگوی غذایی ، دانشجویان ، موسسه آموزش عالی رسام