اثر هشت هفته تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) بر سطوح سرمی اینترلوکین-۶ و شادکامی در مردان مبتلا به سندروم متابولیک

سندروم متابولیک به عنوان مجموعه ای از اختلالات متابولیک و یک وضعیت التهابی مزمن، نه تنها سلامت جسمانی را با خطر مواجه می سازد، بلکه شادکامی و بهزیستی روان شناختی افراد را نیز تحت تاثیر قرار می دهد. هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثر هشت هفته تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) بر سطوح سرمی اینترلوکین-۶ (IL-۶) و میزان شادکامی در مردان مبتلا به سندروم متابولیک بود. این مطالعه به روش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون انجام شد. تعداد ۲۴ مرد مبتلا به سندروم متابولیک به صورت تصادفی در دو گروه تمرین تناوبی شدید (۱۲ نفر) و گروه کنترل (۱۲ نفر) قرار گرفتند. برای ارزیابی سطح شادکامی از پرسشنامه استاندارد آکسفورد (OHQ) استفاده گردید. همچنین جهت سنجش سطوح سرمی IL-۶، نمونه گیری خونی در دو مرحله (۲۴ ساعت پیش از شروع پروتکل و ۴۸ ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی) انجام شد. یافته های پژوهش نشان داد که پس از هشت هفته، در گروه تمرین تناوبی شدید، کاهش معنی داری در سطوح سرمی IL-۶ (۰۰۱/۰=P) و افزایش چشمگیری در نمرات شادکامی (۰۰۱/۰=P) مشاهده شد. در مقابل، در گروه کنترل تغییرات معنی داری در این شاخص ها دیده نشد. همچنین مقایسه بین گروهی حاکی از برتری الگوی تمرینی HIIT در بهبود وضعیت التهابی و ارتقای سطح شادکامی نسبت به گروه کنترل بود. نتایج این تحقیق تایید می کند که کاهش سایتوکاین های پیش التهابی مانند IL-۶ متعاقب تمرینات تناوبی شدید، می تواند از طریق تعدیل مسیرهای زیستی-عصبی، زمینه ساز بهبود وضعیت روانی و افزایش شادکامی در افراد مبتلا به سندروم متابولیک شود. بنابراین، استفاده از این شیوه تمرینی به عنوان یک مداخله غیردارویی موثر توصیه می گردد.

کلیدواژه ها:

تمرین تناوبی شدید ، سندروم متابولیک ، اینترلوکین-۶ ، شادکامی ، التهاب مزمن