بررسی اثر هشت هفته تمرینات مقاومتی بر شاخص های ترکیب بدنی و سلامت روانی دانشجویان چاق

مقدمه و هدف: چاقی یکی از جدی ترین چالش های تهدیدکننده تندرستی در جوامع مدرن، به ویژه در میان قشر دانشجو است. امروزه برنامه های ورزشی با شدت مناسب جهت بهبود سلامت متابولیک و روانی، جایگزین روش های سنتی شده اند؛ لذا هدف از این مطالعه بررسی اثر هشت هفته تمرینات مقاومتی بر شاخص های ترکیب بدنی و سلامت روانی دانشجویان چاق بود. مواد و روش ها: جامعه آماری تحقیق حاضر شامل کلیه دانشجویان چاق دانشگاه (با شاخص توده بدنی بالای ۳۰ کیلوگرم بر متر مربع) بود. از این میان، ۲۰ نفر که واجد شرایط بودند به صورت هدفمند انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه کنترل (۱۰ نفر) و تمرینات مقاومتی (۱۰ نفر) تقسیم شدند. گروه تجربی به مدت هشت هفته و بر اساس اصل اضافه بار تدریجی در برنامه تمرینات مقاومتی شرکت کردند. قبل و بعد از دوره تمرینی، سطح سلامت روانی (با استفاده از پرسشنامه شادکامی آکسفورد) و شاخص های ترکیب بدنی (توسط دستگاه تحلیل ترکیب بدن) در هر دو گروه اندازه گیری شد. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و تی زوجی در سطح معناداری ۰۵/۰ با نرم افزار SPSS نسخه ۲۳ انجام گردید. یافته ها: نتایج نشان داد که هشت هفته تمرینات مقاومتی موجب تغییر معناداری در شاخص توده بدنی (BMI) و شاخص چربی احشایی (VFI) نگردید (به ترتیب ۲۶۱/۰=P و ۱۱۴/۰=P). با این حال، تمرینات مقاومتی منجر به افزایش معنادار در شاخص درصد عضلات و کاهش معنادار در درصد چربی بدن شد (۰۰۱/۰=P). همچنین، تمرینات مقاومتی موجب بهبود معنادار در شاخص شادکامی و سلامت روانی دانشجویان گروه تجربی نسبت به گروه کنترل گردید (۰۰۱/۰=P). نتیجه گیری: به طور کلی، هشت هفته تمرینات مقاومتی می تواند با بهبود شاخص های ترکیب بدنی و ارتقای سطح شادکامی، به عنوان یک مداخله ورزشی موثر برای دانشجویان چاق مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تمرینات مقاومتی ، ترکیب بدن ، سلامت روانی ، شادکامی ، دانشجویان چاق