واکاوی کیفی چالش های انتقال بیوفیدبک همزمان از آزمایشگاه بیومکانیک به تمرینات میدانی: یک مطالعه تحلیل محتوای قراردادی با تمرکز بر متخصصان پیشگیری از آسیب

مقدمه و هدف: بیوفیدبک همزمان به عنوان یک ابزار نوین در آزمایشگاه های بیومکانیک، امکان پایش لحظه ای و اصلاح الگوهای حرکتی را برای پیشگیری از آسیب های ورزشی فراهم کرده است. با این حال، شکاف قابل توجهی میان کاربرد کنترل شده آزمایشگاهی و شرایط پویای تمرینات میدانی وجود دارد که مانع از بهره برداری موثر متخصصان پیشگیری از آسیب می شود. هدف این پژوهش، واکاوی کیفی چالش های انتقال بیوفیدبک همزمان از آزمایشگاه بیومکانیک به تمرینات میدانی با تمرکز بر دیدگاه متخصصان پیشگیری از آسیب بود. روش شناسی: این مطالعه با رویکرد کیفی و به روش تحلیل محتوای قراردادی انجام شد. داده ها از طریق مرور سیستماتیک ادبیات پژوهش در بازه زمانی ۲۰۰۳ تا ۲۰۲۶ گردآوری گردید. جستجو در پایگاه های Web of Science، Scopus، ScienceDirect و Google Scholar با کلیدواژه های تخصصی صورت گرفت. از میان ۲۵۸ منبع اولیه، پس از اعمال معیارهای شمول و خروج و غربالگری عنوان، چکیده و محتوا، ۸۴ مقاله برای تحلیل نهایی انتخاب شدند. فرآیند کدگذاری با استفاده از نرم افزار MAXQDA و به روش تحلیل مضمون انجام شد. پایایی کدگذاری از طریق توافق دو کدگذار مستقل و با محاسبه ضریب کاپای کوهن (۰/۸۸) تایید گردید. یافته ها: در مجموع ۱۵ چالش کلیدی شناسایی و در پنج جنبه اصلی طبقه بندی شدند: ۱) چالش های فنی و سخت افزاری شامل افت کیفیت سیگنال در محیط پویا، تاخیر در انتقال داده ها، محدودیت منبع تغذیه و ایمنی فیزیکی تجهیزات؛ ۲) چالش های نرم افزاری و رابط کاربری شامل پیچیدگی رابط کاربری، زمان بر بودن کالیبراسیون و دشواری تبدیل داده به بازخورد قابل درک؛ ۳) چالش های شناختی و روانی-حرکتی شامل اضافه بار شناختی، عدم تطابق بازخورد با سرعت حرکت، وابستگی به بازخورد بیرونی و مقاومت روانی در پذیرش فناوری؛ ۴) چالش های آموزشی و تخصصی شامل نیاز به تخصص چندرشته ای، عدم ترجمه پذیری یافته های آزمایشگاهی و شکاف میان داده و پروتکل عملی؛ ۵) چالش های ساختاری و زیرساختی شامل هزینه بالای تجهیزات، فقدان پروتکل های استاندارد میدانی و محدودیت های زیرساخت شبکه. نتیجه گیری: یافته ها نشان داد که انتقال موفق بیوفیدبک به میدان، نیازمند رویکردی چندوجهی فراتر از حل مسائل صرفا فنی است. مهم ترین چالش، تحقق هدف «تعمیم» به عنوان اصل بنیادین بیوفیدبک است که مستلزم توسعه حسگرهای مقاوم و کم هزینه، طراحی رابط های کاربری مینیمال و منطبق با اصول یادگیری حرکتی، تدوین پروتکل های استاندارد میدانی و توانمندسازی آموزشی متخصصان می باشد. این پژوهش چارچوبی مفهومی برای هدایت تحقیقات آتی و توسعه مداخلات بیوفیدبک در محیط های واقعی ورزشی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

بیوفیدبک همزمان ، آزمایشگاه بیومکانیک ، تمرینات میدانی ، پیشگیری از آسیب ، تحلیل محتوای قراردادی