ایستای عضلات همسترینگ بر میزان درد، لوردوز و تعادل دختران دانش آموز مبتلا به گودی کمر افزایش یافته

کمردردهای ناشی از تغییر شکل های ستون فقرات بعد از عفونت های تنفسی فوقانی دومین علت شایع برای مراجعه به پزشک است. هدف از تحقیق حاضر مقایسه تاثیر ۸ هفته تکنیک رهاسازی مایوفاشیال عضلات چهارسرران با و بدون کشش ایستای عضلات همسترینگ بر میزان درد، لوردوز و تعادل دختران دانش آموز مبتلا به گودی کمر افزایش یافته بود. ۴۵ نفر دانش آموزان دختر ۱۲-۱۷ سال مدارس ناحیه ۳ و ۴ آموزش و پرورش شهر کرج برای انجام این تحقیق انتخاب شده و به سه گروه رهاسازی مایوفاشیال عضلات چهارسرران با کشش (۱۵ نفر)، رهاسازی مایوفاشیال عضلات چهارسرران بدون کشش (۱۵ نفر) و گروه کنترل (۱۵ نفر) تقسیم شدند. در مرحله پیش آزمون میزان تعادل ایستا، درد و لوردوز کمری مورد اندازه گیری قرار گرفتند. هر یک از گروه های تجربی در برنامه تمرینی مربوطه شرکت کردند ولی گروه کنترل در هیچ برنامه تمرینی شرکت نکرد. در پس آزمون مجددا تعادل ایستا، درد و لوردوز کمری مورد اندازه گیری قرار گرفت. از آزمون تی زوجی، تحلیل واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معناداری P<۰/۰۵ جهت آنالیز داده ها استفاده شد. نتایج نشان داد بین اثربخشی رهاسازی مایوفاشیال عضلات چهارسرران با و بدون کشش ایستای عضلات همسترینگ بر میزان درد، لوردوز و تعادل دختران دانش آموز مبتلا به گودی کمر افزایش یافته تفاوت معناداری وجود دارد. همچنین بین گروه های تمرینی و گروه کنترل نیز تفاوت معناداری وجود داشت (P<۰/۰۵).

کلیدواژه ها:

رهاسازی ، مایوفاشیال ، کشش ایستا ، درد ، لوردوز ، تعادل ، گودی کمر