مصرف مکمل کراتین و تاثیر آن بر عملکرد کلیوی و ورزشی در دوچرخه سواران حرفه ای: مرور سیستماتیک و متاآنالیز

مصرف مکمل کراتین به عنوان یکی از کارآمدترین استراتژی های ارژانیک در ورزشکاران رده بالا مورد توجه قرار گرفته است. با این حال نگرانی هایی پیرامون اثرات جانبی احتمالی آن بر عملکرد کلیوی به ویژه در جمعیت های با فشار فیزیولوژیک بالا مانند دوچرخه سواران حرفه ای وجود دارد. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر مصرف طولانی مدت مکمل کراتین بر عملکرد کلیوی در دوچرخه سواران حرفه ای می باشد. این پژوهش به صورت یک مرور سیستماتیک و متاآنالیز انجام شد. تحلیل مطالعات معتبر نشان داد که مصرف طولانی مدت کراتین منجر به افزایش معنادار اما جزئی در سطح کراتینین سرم می شود. با این حال این افزایش بیوشیمیایی با کاهش در نرخ فیلتراسیون گلومرولی (GFR) یا نشانه های آسیب توبرولار همراه نبود که حاکی از حفظ سلامت کلیوی است. در بخش عملکردی اگرچه شواهدی مبنی بر بهبود توان انفجاری در اسپرینت های تکراری مشاهده شد، اما هیچ بهبود معناداری در پارامترهای استقامتی کلیدی در دوچرخه سواران حرفه ای یافت نشد. برخی مطالعات حتی نشان دهنده عدم تفاوت معنادار در شاخص های خستگی و ریکاوری بودند. شواهد فعلی حاکی از آن است که مصرف طولانی مدت مکمل کراتین در دوزهای توصیه شده ایمن بوده و ارتباط مستقیمی با اختلال عملکرد کلیوی در افراد سالم ندارد. افزایش کراتینین سرم ناشی از افزایش ترمولوپرولیزین کراتین است نه نقص فیلتراسیون. از نظر عملکردی کراتین تاثیر چشمگیری بر بهبود ظرفیت هوازی خالص در دوچرخه سواران حرفه ای ندارد، مگر در سناریوهایی که شامل قطعات کوتاه و شدید باشد. بنابراین تجویز کراتین برای دوچرخه سواران حرفه ای صرفا جهت بهبود عملکرد استقامتی پایه توجیه علمی قوی ندارد هرچند از نظر ایمنی کلیوی قابل قبول است.

کلیدواژه ها:

مکمل ، کراتین ، عملکرد کلیوی ، دوچرخه سواری حرفه ای ، کراتینین سرم