مروری بر حکمرانی شبکه ای در ورزش مدارس با تاکید بر تعامل وزارت آموزش و پرورش، فدراسیون ها و بخش خصوصی

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 17

فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

NRSSPE10_016

تاریخ نمایه سازی: 29 مرداد 1405

چکیده مقاله:

مقدمه ورزش مدارس به عنوان زیربنای توسعه ورزش همگانی و قهرمانی نیازمند الگوهای حکمرانی نوینی است که بتواند تعامل موثر میان نهادهای متعدد، دولتی، غیر دولتی و خصوصی را تسهیل کند. هدف این پژوهش مرور نظام مند ادبیات علمی پیرامون حکمرانی شبکه ای در ورزش مدارس با تاکید ویژه بر نقش و تعامل سه رکن اصلی وزارت آموزش و پرورش، فدراسیون های ورزشی و بخش خصوصی است. روش شناسی: پژوهش حاضر با رویکرد مرور نظام مند و با جستجوی هدفمند در پایگاه های داده معتبر علمی انجام شد. کلیدواژه های مورد استفاده شامل ترکیبی از واژگان مرتبط با «حکمرانی شبکه ای ورزش مدارس وزارت آموزش و پرورش»، «فدراسیون های ورزشی» و «بخش خصوصی» بود. در مجموع ۳۳ منبع مرتبط بر اساس معیارهای ورود و خروج از پیش تعیین شده برای تحلیل نهایی انتخاب شدند. یافته ها: تحلیل ادبیات نشان داد که حکمرانی شبکه ای در ورزش مدارس مبتنی بر همکاری افقی، اعتماد متقابل و وابستگی متقابل بین ذینفعان است. ساختار اجرایی این نوع حکمرانی شامل نقش های مکمل وزارت آموزش و پرورش (سیاست گذاری و تضمین کیفیت)، فدراسیون های ورزشی (ارائه تخصص فنی و شبکه سازی) و بخش خصوصی (تامین مالی و توسعه زیرساخت ها) است. مزایای شناسایی شده شامل تضمین کیفیت، آموزش، ایجاد محیط مساعد برای ورزش مدارس، گسترش دامنه فعالیت فدراسیون ها، تامین مالی پایدار، حل مشکلات اجتماعی جوانان و توسعه کارآفرینی ورزشی دیجیتال است. با این حال چالش های متعددی از جمله عدم هماهنگی و حکمرانی پراکنده، کمبود منابع، ضعف های نهادی، تصورات غلط، فرهنگی، شکاف جنسیتی و مشکلات در اجرای سیاست ها نیز شناسایی شدند. بررسی نمونه های موفق کشورهای دیگر (انگلستان، استرالیا، فنلاند و چین) نشان داد که مدل های حکمرانی شبکه ای موفق بر همکاری چند ذی نفعی، گذار از مدل های سلسله مراتبی به شبکه ای، ایجاد چشم انداز مشترک و استفاده از فناوری های دیجیتال استوار هستند. بحث و نتیجه گیری: حکمرانی شبکه ای در ورزش مدارس یک رویکرد ضروری اما پیچیده است که مستلزم طراحی نهادی دقیق، تعادل بخشی میان قدرت بازیگران مختلف و ایجاد مکانیسم های نظارتی موثر می باشد. پیشنهاد می شود با ایجاد چارچوب حکمرانی مشارکتی چند ذی نفعی، تقویت همکاری بین بخشی، بهبود ساختارهای نهادی و تخصیص منابع گام های موثری در جهت تحقق این نوع حکمرانی برداشته شود.

کلیدواژه ها:

حکمرانی شبکه ای ورزش ، مدارس وزارت آموزش و پرورش ، فدراسیون های ورزشی ، بخش خصوصی ، مشارکت عمومی خصوصی

نویسندگان

محمد زحمت کش

دانشجوی آموزش تربیت بدنی دانشگاه فرهنگیان فارس واحد شهید مطهری شیراز