زمینه و هدف تغییرات متابولیکی یکی از ویژگی های مهم سلول های سرطانی است و انتقال لاکتات در ریز محیط تومور نقش مهمی در رشد و بقای تومورها دارد. ناقل مونوکربوکسیلات ۱ (MCT۱) از عوامل کلیدی در انتقال لاکتات میان سلول ها محسوب می شود و می تواند در تنظیم متابولیسم تومور نقش داشته باشد. بنابراین بررسی راهکارهایی که قادر به تعدیل بیان این ناقل باشند اهمیت دارد. هدف پژوهش حاضر بررسی اثر تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) مکمل
نانوسلنیوم و ترکیب این دو بر بیان ژن
MCT۱ در بافت تومور پستان در موش های ماده بالب سی بود. روش ها: در این مطالعه تجربی، ۳۲ موش ماده بالب سی پس از القای تومور پستان با رده سلولی ۴T۱-۴۷۱ به طور تصادفی به چهار گروه شامل تومور، تومور تمرین، تومور
نانوسلنیوم و تومور تمرین
نانوسلنیوم تقسیم شدند. پروتکل تمرین HIIT به مدت چهار هفته بر روی تردمیل اجرا شد و مکمل
نانوسلنیوم در طول دوره مداخله تجویز گردید. پس از پایان مداخله بیان ژن
MCT۱ در بافت تومور با استفاده از تکنیک Real-Time PCR ارزیابی شد. تحلیل داده ها با آزمون آنالیز واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی توکی انجام گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد که بیان ژن
MCT۱ در بافت تومور بین گروه های مطالعه تفاوت معنی داری دارد (F=۴۱.۱۱, p<۰.۰۰۱). نتایج آزمون بنفرونی مقایسه های پس آزمون نشان داد که گروه های دریافت کننده تمرین،
نانوسلنیوم و مداخله ترکیبی نسبت به گروه تومور کاهش معنی داری در بیان
MCT۱ داشتند (p<۰.۰۵). بیشترین کاهش بیان این ژن در گروه ترکیبی تمرین به همراه
نانوسلنیوم مشاهده شد که نسبت به هر یک از مداخلات منفرد نیز تفاوت معنی دار داشت (p<۰.۰۰۱). بحث و نتیجه گیری: یافته های این پژوهش نشان می دهد که
تمرین تناوبی شدید و مکمل
نانوسلنیوم می توانند بیان ژن
MCT۱ را در بافت تومور پستان کاهش دهند و ترکیب این دو مداخله اثر قوی تری ایجاد می کند. این نتایج احتمالا نشان دهنده نقش مداخلات ورزشی و تغذیه ای در تعدیل
متابولیسم لاکتات در ریز محیط تومور است و می تواند در طراحی رویکردهای مکمل برای کنترل رشد تومور مورد توجه قرار گیرد.
