نوآوری و دستاوردهای قانون الزام ثبت رسمی معاملات اموال غیر منقول ۱۴۰۰

این پژوهش با تمرکز بر قانون الزام به ثبت رسمی معاملات اموال غیر منقول مصوب ۱۴۰۰ به بررسی نوآوری ها و دستاوردهای این قانون در نظام حقوقی و ثبتی ایران می پردازد. موضوع اصلی تحقیق، ارزیابی این مسئله است که قانون مذکور تا چه اندازه توانسته است در جهت افزایش اعتبار اسناد رسمی، کاهش معاملات عادی، ارتقای شفافیت در نقل و انتقال املاک و تقویت امنیت حقوقی و اقتصادی طرفین موثر واقع گردد. هدف پژوهش آن است که ضمن تبیین ابعاد نوآورانه این قانون، آثار آن را بر نظم ثبتی، کاهش دعاوی ناشی از معاملات غیر رسمی و بهبود کارکرد دفاتر اسناد رسمی و سایر نهادهای مرتبط بررسی نماید. روش تحقیق، توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعه منابع کتابخانه ای، قوانین، مقررات و دیدگاه های حقوقدانان بوده است. نتایج تحقیق نشان می دهد که این قانون از مهم ترین تحولات تقنینی در حوزه اموال غیر منقول محسوب می گردد و می تواند با رسمی سازی معاملات از بروز بسیاری از اختلافات و دعاوی پیشگیری کند. یافته ها حاکی از آن است که قانون مزبور علاوه بر تقویت جایگاه ثبت رسمی در شفاف سازی بازار املاک، حمایت از حقوق اشخاص ثالث و افزایش قابلیت اعتماد به اسناد و معاملات هم نقش قابل توجهی دارد؛ گرچه تحقق کامل اهداف آن منوط به اجرای دقیق، هماهنگی نهادی و رفع بعضی ابهامات اجرائی می باشد.

کلیدواژه ها:

ثبت رسمی معاملات اموال غیر منقول ، قانون الزام به ثبت ، رسمی ، نوآوری ، حقوقی ، کاهش دعاوی ملکی