جایگاه فقهی تربیت دینی در خانواده

تربیت دینی در خانواده از مسائل بنیادین فقهی و تربیتی است که نقش آن در سعادت فرد و جامعه انکارناپذیر است. با این حال، جایگاه فقهی این تربیت از حیث وجوب یا استحباب محدوده و مسئولیت والدین به روشنی تبیین نشده است. این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی و اجتهادی به بررسی ادله، قرآنی، روایی و قواعد فقهی مرتبط با وظایف والدین در قبال تربیت دینی فرزندان می پردازد. یافته ها نشان می دهد که بر اساس آیاتی چون «قوا انفسکم واهلیکم نارا» و روایات «امروا اولادکم بالصلاه» تربیت دینی در حد تعلیم واجبات و نهی از محرمات بر والدین واجب تعیینی است. همچنین مراحل تربیت از پیش از تولد تا بلوغ دارای احکام متفاوتی است که فقه برای هر مرحله تکالیفی مشخص کرده است. در پایان چالش هایی چون تعارض با آزادی عقیده، فرزند خانواده های دارای اختلاف مبانی و فضای مجازی بحث شده و بر ضرورت تدوین نظام نامه فقهی تربیت فرزند تاکید می شود.

کلیدواژه ها:

تربیت ، دینی ، خانواده ، فقه ، وجوب تعیینی ، ولایت والدین