بررسی مقایسه ای ساختار بخش فرهنگ برنامه های توسعه ششم و هفتم رویکردهای بخشی و حداقلی

برنامه های توسعه در ایران علاوه بر تعیین جهت گیری های اقتصادی و مدیریتی بازتاب دهنده نحوه صورت بندی حکمرانی در حوزه های مختلف از جمله فرهنگ هستند. این مقاله با رویکردی تحلیلی - مقایسه ای به بررسی جایگاه فرهنگ در برنامه ششم توسعه و برنامه هفتم پیشرفت می پردازد. در واقع گنجاندن مسائل فرهنگی در قالب احکام قانونی این برنامه ها، فراتر از یک اقدام مدیریتی، نوعی حکمرانی برای اعمال قدرت و جهت دهی به سوژه ها محسوب می شود. یافته ها نشان می دهد که در هر دو برنامه فرهنگ در قالب یک حوزه مستقل در کنار سایر حوزه ها تنظیم شده که بیانگر غلبه رویکرد بخشی در سیاست گذاری فرهنگی است. همچنین تحلیل تعداد مواد و بندهای قانونی این دو برنامه توسعه بیانگر آن است که سهم حوزه فرهنگ در مقایسه با حوزه های اقتصادی و زیربنایی محدودتر بوده و نوعی رویکرد حداقلی نسبت به فرهنگ در ساختار برنامه های توسعه مذکور مشاهده می شود. افزون بر این ها، مقایسه کمی احکام این دو برنامه در بخش فرهنگ نشان از کاهش احکام قانونی این بخش در برنامه هفتم در مقایسه با برنامه قبلی توسعه کشور دارد.

کلیدواژه ها:

برنامه هفتم پیشرفت ، برنامه ششم توسعه ، حکمرانی ، فرهنگ بخشی نگری ، رویکرد حداقلی ، سیاست گذاری فرهنگی