هوش مصنوعی در فرایند استخدام: کاربردها، چالش ها و راهکارها

هوش مصنوعی در حال ایجاد یک تحول پارادایمی در حوزه مدیریت استعداد است، اما پیاده سازی آن با یک تنش دیالکتیکی بین بهینه سازی عملیاتی و مخاطرات اخلاقی همراه است. مسئله این پژوهش، تحلیل این دوگانگی و ارائه راهکاری برای مدیریت آن است. هدف این مطالعه، فراتر از شناسایی کاربردها، ارائه یک چارچوب مفهومی برای پیاده سازی مسئولانه هوش مصنوعی در استخدام است. با اتکا به روش تحلیل کیفی و تلفیقی ادبیات پژوهشی، یافته ها نشان می دهند که اگرچه هوش مصنوعی می تواند کارایی را به شکل چشمگیری افزایش دهد، اما ریسک های جدی مانند جانبداری الگوریتمی و ابهام «جعبه سیاه»، مشروعیت آن را به چالش می کشند. نتایج این پژوهش در قالب یک مدل بلوغ سه مرحله ای (اتوماسیون، تحلیل پیشرفته و سیستم های جامع) ارائه می شود که بر اصل هم افزایی انسان و ماشین استوار است. این مطالعه استدلال می کند که موفقیت در این گذار، مستلزم اتخاذ یک رویکرد جامعه شناختی- فنی (socio-technical) است که در آن، ملاحظات اخلاقی و توسعه انسانی، هسته اصلی استراتژی فناورانه را تشکیل می دهند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، استخدام ، منابع انسانی ، جانبداری الگوریتمی ، مدیریت استعداد