بررسی تطبیقی ظرفیت های هوش مصنوعی در بازسازی هویت و آگاهی انسانی از منظر حکمت متعالیه صدرالمتالهین و فلسفه ذهن جان سرل

این مقاله به تحلیل فلسفی مفهوم هویت در زمینه هوش مصنوعی از منظر حکمت متعالیه به ویژه دیدگاه های ملاصدرا و فلسفه معاصر می پردازد. با پیشرفت های سریع در حوزه هوش مصنوعی به عنوان یکی از نوآوری های برجسته علوم رایانه، پرسش هایی بنیادین درباره بازسازی هویت انسانی و مقایسه آن با هوش طبیعی مطرح شده است. در این پژوهش، ظرفیت ها و محدودیت های فلسفی هوش مصنوعی از منظر صدرالمتالهین و جان سرل بررسی شده و تحلیل تطبیقی دیدگاه های آن ها درباره هویت و آگاهی در ماشین ها و سامانه های هوشمند ارائه می گردد. بر اساس دیدگاه این دو اندیشمند، هوش مصنوعی با وجود پیشرفت های چشمگیر، قادر به دستیابی به هویت انسانی نیست؛ زیرا فاقد ویژگی های بنیادین همچون آگاهی، قصدیت و تجرد است. جان سرل بر این باور است که سامانه های مصنوعی هرگز به آگاهی واقعی دست نخواهند یافت؛ چراکه درک معنای واقعی و تجربه آگاهی، از ویژگی های منحصر به فرد مغز و ذهن انسان است و نمی توان آن را به ماشین ها نسبت داد. او این دیدگاه را با طرح آزمایش مشهور «اتاق چینی» و نقدهای متعدد بر نظریه های رایج درباره هوش مصنوعی، به طور مستمر تقویت کرده است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، هویت ، حکمت متعالیه ، صدرالمتالهین ، جان سرل ، فلسفه ذهن ، آگاهی