سیاست گذاری فضای مجازی در ایران و بازتولید ارزش های اسلامی ایرانی در عصر دیجیتال

این پژوهش با هدف تحلیل نظام معنایی و فرآیند سیاست گذاری فضای مجازی در ایران با تمرکز بر ارزش های ایرانی-اسلامی، از رویکرد تفسیری و روش شناسی کیفی بهره برده است. با تلفیق نشانه شناسی رولان بارت و چارچوب چرخه سیاست گذاری عمومی، اسناد سیاستی و سخنرانی های مقامات ارشد به صورت هدفمند تحلیل شدند. یافته ها نشان می دهند که فضای مجازی در ایران به عنوان میدانی فرهنگی سیاسی برای بازتولید هویت اسلامی ایرانی، تقویت استقلال ملی و حکمرانی قانون مند عمل می کند. دال های کلیدی شامل «هویت اسلامی ایرانی»، «استقلال»، «حکمرانی قانون مند»، «فناوری های نوین»، «حریم خصوصی و امنیت»، «مشارکت مردمی» و «زبان رسمی و حقوقی» به اسطوره هایی منجر شدند که فناوری را ابزاری برای تمدن سازی دیجیتال و اقتدار ملی معرفی می کنند. تحلیل چرخه سیاست گذاری، فرایندی شبکه ای را آشکار کرد که با تلفیق عقل گرایی فنی، تدریجی گرایی و فرا اثبات گرایی فرهنگی، تحت نظارت نهادهای حکومتی اجرا می شود. این پژوهش، مدل «سیاست گذاری فرهنگی حکومتی شبکه ای» را به عنوان چارچوبی بومی معرفی می کند که ارزش های دینی ملی را با فناوری همسو کرده و می تواند الگویی برای دیگر کشورها باشد. با این حال، تعارضات ارزشی و حقوقی میان امنیت ملی و آزادی های فردی نیازمند بازنگری مستمر است. این مطالعه بر لزوم تعادل بخشی بین ارزش های بومی و الزامات فناوری های نوین تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

سیاست گذاری فضای مجازی ، هویت ایرانی اسلامی ، حکمرانی قانون مند ، استقلال ملی