چالش ها و فرصت های حکمرانی هوشمند در جمهوری اسلامی ایران با تکیه بر علوم انسانی دیجیتال

تحولات پرشتاب فناوری و گسترش روزافزون کاربردهای علوم انسانی دیجیتال، الگوهای حکمرانی را در سطح جهانی دستخوش دگرگونی کرده است. در جمهوری اسلامی ایران، با وجود برخورداری از ظرفیت های فنی و زیرساختی، بهره گیری نظام مند از این فناوری ها در مسیر تحقق حکمرانی هوشمند همچنان با چالش ها و محدودیت هایی مواجه است. مسئله اصلی این پژوهش، شناسایی موانع و فرصت های پیش روی پیاده سازی حکمرانی هوشمند در ایران، با تاکید بر ظرفیت های علوم انسانی دیجیتال و انطباق آن با مبانی دینی و قانونی نظام است. هدف پژوهش، ارائه تحلیلی جامع از وضعیت موجود و پیشنهاد راهکارهایی برای ارتقای کارآمدی حکمرانی در بستر دیجیتال است. این مطالعه با رویکردی کیفی و مبتنی بر روش توصیفی-تبیینی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که عواملی چون کمبود نیروی انسانی متخصص، ضعف در چارچوب های قانونی و تنظیم گری و مقاومت های فرهنگی و سازمانی، مانع بهره برداری کامل از ظرفیت های دیجیتال شده اند. در مقابل، فرصت هایی نظیر ارتقای شفافیت، افزایش مشارکت عمومی و هم افزایی میان علوم اسلامی و داده کاوی اجتماعی، زمینه ساز گذار به حکمرانی هوشمند هستند. نتیجه گیری پژوهش حاکی از آن است که تحقق حکمرانی هوشمند در ایران مستلزم اتخاذ رویکردی تلفیقی است؛ رویکردی که بر زیرساخت های فنی، تحول نهادی و بازنگری سیاستی در چارچوب ارزش های اسلامی استوار باشد.

کلیدواژه ها:

حکمرانی هوشمند ، علوم انسانی دیجیتال ، جمهوری اسلامی ایران ، چالش ها ، فرصت ها