بررسی نقش تعدیل گر عدالت سازمانی در رابطه بین رهبری معنوی و چابکی سازمانی مورد مطالعه سازمان آموزش و پرورش

امروزه سازمان ها به دلیل وجود نیروی رقابتی نمی توانند به روش ثابتی به مسئله کنند که در طول سالیان متمادی استفاده کرده اند بلکه باید روش های جدید و پویا را در دستور کار خود قرار دهند. پژوهشگران یکی از راه های نوین پاسخگویی به عوامل تغییر و تحول سازمانی را چابکی می دانند. عوامل متعددی می توانند پیش شرط های چابکی سازمانی باشند که از جمله آنها می توان به مقوله رهبری در سازمان ها اشاره کرد. علاوه بر این، امروزه با توجه به نقش فراگیر و همه جانبه در شیوه رفتار با کارکنان، اولین عامل سلامتی موسسات اجتماعی عدالت سازمانی است. بنابراین با توجه به این که چابکی سازمانی یکی از عوامل موثر در مدیریت تغییر اثربخش و پارادایمی نوین در کسب موفقیت و همسویی با تغییرات است در پژوهش حاضر به بررسی نقش رهبری معنوی به عنوان یکی از عوامل موثر بر چابکی سازمان و با نقش تعدیل گری عدالت سازمانی در آموزش و پرورش مشهد پرداخته شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و برحسب نحوه گردآوری داده ها به صورت توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری در این پژوهش شامل مدیران مدارس آموزش و پرورش ناحیه یک مشهد به تعداد ۱۳۹ نفر می باشد که به روش نمونه گیری تصادفی ساده تعداد ۱۰۲ تن به عنوان نمونه آماری انتخاب گردید. اطلاعات مورد نیاز به وسیله پرسشنامه استاندارد جمع آوری و از طریق آزمون های آماری همبستگی پیرسون و آزمون تحلیل رگرسیون سلسله مراتبی تحلیل شد. یافته ها نشان داد بین رهبری معنوی و چابکی سازمانی رابطه مثبت و معنادار در سطح اطمینان ۹۹ درصد (۰/۰۱>P) وجود دارد. همچنین نتایج رگرسیون سلسله مراتبی بیانگر آن بود که عدالت سازمانی به طور معنادار نقش تعدیل گری در رابطه رهبری معنوی و چابکی سازمانی ایفا می کند؛ به این معنا که در شرایط عدالت ادراک شده بالاتر اثر رهبری معنوی بر چابکی سازمانی تقویت می شود. بر این اساس، پیشنهاد می شود مدیران آموزش و پرورش با تقویت مولفه های رهبری معنوی و استقرار سازوکارهای عدالت توزیعی رویه ای و تعاملی زمینه ارتقای چابکی و پویایی سازمانی را فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

رهبری معنوی ، چابکی سازمان ، عدالت سازمانی ، آموزش و پرورش ، مشهد