تاثیر نگرش کارکنان نسبت به هوش مصنوعی بر اضطراب شغلی و عملکرد شغلی رویکرد تئوری بررسی مقاومت در برابر تغییر

گسترش سریع فناوریهای مبتنی بر هوش مصنوعی در سازمانها، شیوه انجام کار و تعامل کارکنان با محیط کاری را به طور قابل توجهی دگرگون کرده است. در چنین شرایطی نگرش کارکنان نسبت به این فناوری نوظهور میتواند نقش مهمی در شکل گیری واکنشهای روان شناختی و رفتاری آنان ایفا کند برخی کارکنان هوش مصنوعی را به عنوان ابزاری برای بهبود کارایی و تسهیل فعالیتهای شغلی میپذیرند در حالی که گروهی دیگر آن را تهدیدی برای امنیت شغلی و جایگاه حرفه ای خود تلقی میکنند. این تفاوت در برداشت ها میتواند پیامدهایی همچون افزایش یا کاهش اضطراب شغلی و در نهایت تغییر در سطح عملکرد شغلی کارکنان را به همراه داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر نگرش کارکنان نسبت به هوش مصنوعی بر اضطراب شغلی و عملکرد شغلی و با رویکرد تئوری مقاومت در برابر تغییر انجام شده است. در چارچوب این دیدگاه نظری معرفی فناوریهای جدید در سازمانها ممکن است با واکنشهای مقاومتی همراه شود؛ واکنشهایی که ریشه در نگرانی ها، ادراک تهدید و عدم اطمینان نسبت به تغییرات دارند از این رو بررسی نگرش کارکنان نسبت به هوش مصنوعی میتواند درک عمیق تری از پیامدهای روان شناختی و رفتاری این فناوری در محیط کار فراهم کند این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی-پیمایشی است. داده های مورد نیاز از طریق پرسشنامه استاندارد گردآوری و با استفاده از روش های آماری مناسب مورد تحلیل قرار میگیرد نتایج این مطالعه میتواند به مدیران و سیاست گذاران سازمانی کمک کند تا با شناخت بهتر نگرش کارکنان نسبت به فناوری های نوین راهبردهای موثرتری برای کاهش اضطراب شغلی، مدیریت مقاومت در برابر تغییر و ارتقای عملکرد کارکنان در محیط های کاری مبتنی بر هوش مصنوعی اتخاذ کنند.

کلیدواژه ها:

نگرش ، کارکنان ، هوش مصنوعی ، اضطراب شغلی ، عملکرد شغلی ، مقاومت در برابر تغییر