تحلیل ساختاری عوامل موثر بر نیت به کارگیری پلتفورم های تامین مالی بدهی محور توسط کسب و کارهای کوچک (SMES) در ایران؛ رویکرد نظریه ی پذیرش فناوری

گسترش فناوری های مالی در سال های اخیر شیوه های سنتی تامین مالی را دستخوش تغییر کرده و فرصت های جدیدی برای کسب و کارهای کوچک و متوسط فراهم کرده است. یکی از مهم ترین این نوآوری ها پلتفورم های تامین مالی بدهی محور است که به کسب و کارها امکان می دهد بدون اتکا صرف به نظام بانکی، منابع مالی مورد نیاز خود را از طریق بسترهای دیجیتال جذب کنند. با وجود مزایای بالقوه این پلتفورم ها میزان استفاده از آن ها در میان کسب و کارهای کوچک و متوسط در ایران هنوز در سطح مطلوبی قرار ندارد. از این رو شناسایی عواملی که بر تمایل و قصد استفاده از این فناوری های نوین مالی تاثیر می گذارند می تواند به توسعه و گسترش آن ها کمک کند. هدف اصلی این پژوهش تحلیل ساختاری عوامل موثر بر نیت به کارگیری پلتفورم های تامین مالی بدهی محور توسط کسب و کارهای کوچک و متوسط در ایران با تکیه بر چارچوب نظریه پذیرش فناوری است. در این پژوهش، متغیرهایی همچون سودمندی ادراک شده، سهولت استفاده ادراک شده، نگرش نسبت به استفاده از فناوری و برخی عوامل مکمل نظیر اعتماد، امنیت و کیفیت پشتیبانی به عنوان عوامل اثرگذار بر قصد استفاده مورد بررسی قرار می گیرند. روش پژوهش از نوع کمی و مبتنی بر پیمایش است و داده ها از طریق پرسشنامه از مدیران یا صاحبان کسب و کارهای کوچک و متوسط گردآوری می شود. برای تحلیل داده ها از مدل سازی معادلات ساختاری استفاده خواهد شد تا روابط میان متغیرها به صورت همزمان مورد آزمون قرار گیرد. نتایج این پژوهش می تواند درک بهتری از عوامل موثر بر پذیرش پلتفورم های تامین مالی دیجیتال در میان کسب و کارهای کوچک و متوسط ارائه دهد و زمینه را برای سیاست گذاری مناسب، توسعه زیرساخت های مالی دیجیتال و افزایش بهره گیری از روش های نوین تامین مالی در کشور فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

تامین مالی بدهی محور ، کسب و کارهای کوچک و متوسط ، فناوری های مالی ، نظریه پذیرش فناوری ، نیت استفاده