تحلیل شکافهای پژوهشی در حوزه مدیریت داراییهای فکری در اکوسیستمهای نوآوری جهت گیریهایی برای توسعه مدل بومی

در اقتصاد دانش بنیان دارایی های فکری به عنوان یکی از مهم ترین منابع خلق ارزش و مزیت رقابتی در نظام های نوآوری شناخته می شوند. مدیریت موثر این دارایی ها می تواند نقش مهمی در فرایندهای خلق، حفاظت و تجاری سازی دانش و فناوری ایفا کند. در عین حال اکوسیستم های نوآوری بستری تعاملی برای همکاری میان بازیگران مختلف از جمله دانشگاه، صنعت و دولت فراهم می کنند. با وجود اهمیت این دو حوزه، ادبیات نشان می دهد که ارتباط نظام مند میان مدیریت دارایی های فکری و اکوسیستم های نوآوری به طور کافی مورد توجه قرار نگرفته و چارچوب های یکپارچه در این زمینه محدود است. هدف این پژوهش تحلیل شکاف های پژوهشی در حوزه مدیریت دارایی های فکری در بستر اکوسیستم های نوآوری و ارائه جهت گیری هایی برای توسعه مدل بومی در این حوزه است. پژوهش حاضر با رویکرد مروری تحلیلی و با بررسی منابع علمی مرتبط انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که مهم ترین شکاف های پژوهشی شامل تمرکز مطالعات بر سطح سازمانی، فقدان مدل های یکپارچه در سطح اکوسیستم، کمبود پژوهش های تجربی در کشورهای در حال توسعه و توجه محدود به ابعاد نهادی و سیاستی مدیریت دارایی های فکری است. بر این اساس توسعه چارچوب ها و مدل های بومی متناسب با ویژگی های اکوسیستم نوآوری کشور ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

مدیریت داراییهای فکری ، مالکیت فکری ، اکوسیستم نوآوری ، شکافهای پژوهشی ، اقتصاد دانش بنیان