تحلیل ساختاری عوامل موثر بر پذیرش امور مالی غیر متمرکز Defi در میان کاربران بانکداری سنتی

گسترش فناوری های نوین مالی و رشد سریع کاربرد بلاک چین زمینه ظهور امور مالی غیرمتمرکز را فراهم کرده است؛ نظامی که تلاش می کند خدماتی مانند وام دهی، مبادله دارایی و سرمایه گذاری را بدون نیاز به واسطه های مالی ارائه دهد. با وجود این مزیت ها، پذیرش دیفای در میان کاربران بانکداری سنتی همچنان محدود است و بسیاری از افراد به دلیل پیچیدگی های ادراک شده، نگرانی های امنیتی و ابهام های نهادی نسبت به استفاده از این فناوری احتیاط می کنند. پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل موثر بر پذیرش دیفای و تحلیل روابط میان این عوامل انجام می شود. ابتدا متغیرهای کلیدی از طریق مطالعات نظری و طراحی پرسشنامه استخراج و داده های میدانی گردآوری می شود. سپس برای بررسی عمیق ارتباطات میان متغیرها از روش تحلیل ساختاری تفسیری استفاده می گردد تا جایگاه هر عامل در ساختار پذیرش مشخص شود. در ادامه تحلیل MICMAC برای تعیین میزان نفوذ و وابستگی عوامل به کار گرفته می شود. خروجی نهایی پژوهش نقشه ای ساختاری از عوامل پیشران و پیامدی است که می تواند به درک دقیق تر موانع و محرک های پذیرش امور مالی غیرمتمرکز کمک کند و مسیر تصمیم گیری مناسب تری را برای نهادهای مالی و طراحان فناوری ترسیم نماید.

کلیدواژه ها:

امور مالی غیر متمرکز ، دفای ، قصد پذیرش فناوری ، سواد مالی ، امنیت و اعتماد ادراک شده ، مدل سازی معادلات ساختاری (PLS-SEM) ، defi