طراحی و آزمون استراتژی های معاملاتی مبتنی بر ریزش سهام با رویکرد مالی رفتاری

در بازارهای مالی گاهی احساسات معامله گران بر منطق و عقلانیت آنها غلبه می کند. این وضعیت موجب می شود مدیران شرکت ها، اخبار منفی را در دوره های احساسات بالا پنهان کنند. انباشت این اطلاعات منفی در نهایت به نقطه بحرانی رسیده و یکباره منتشر می شود که نتیجه آن سقوط ناگهانی قیمت سهام است. پژوهش حاضر با هدف طراحی و آزمون استراتژی های معاملاتی مبتنی بر ریزش سهام در چارچوب مالی رفتاری انجام شده است. بر خلاف نظریات کلاسیک مانند فرضیه بازار کارا، رویکرد مالی رفتاری نشان می دهد که سوگیری هایی مانند اعتماد بیش از حد، خوش بینی افراطی و رفتار گله ای می توانند حباب قیمتی ایجاد کرده و سپس سقوط شدید را رقم بزنند. مطالعات پیشین مانند (جانگ و کانگ ۲۰۱۹) نشان داده اند که بخش قابل توجهی از سقوط های بازار، ریشه در رفتار سرمایه گذاران نهادی دارد. در این راستا جامعه آماری شامل کلیه شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران بوده و داده های ماهانه قیمت سهام طی سال های ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۱ مورد تحلیل قرار گرفته است. پس از اعمال حذف سیستماتیک، نمونه نهایی ۱۶۳ شرکت انتخاب شد. یافته ها نشان می دهد که در سطح اطمینان ۹۵ درصد میان بازده ۱۲ ماهه سهام و عامل سقوط در استراتژی زمان بندی بازار رابطه معنادار و مستقیمی وجود دارد. همچنین در همین سطح خطا بین بازده ۱۲ ماهه و عامل سقوط در استراتژی ترکیبی مومنتوم معکوس نیز رابطه معنی دار مشاهده می شود. افزون بر این با الهام از مبانی مالی رفتاری، نقش تعدیل کننده نقدشوندگی در این رابطه مورد بحث قرار گرفته است. نتایج این پژوهش می تواند بینش تازه ای برای طراحی استراتژی های معاملاتی متناسب با فضای بازار سرمایه ایران فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

ریزش سهام ، استراتژی زمان بندی بازار ، استراتژی مومنتوم و معکوس ، مالی رفتاری ، احساسات سرمایه گذار ، نقدشوندگی سهام ، بورس تهران