ارائه مدل ارزیابی سازگاری فرایند برنامه دهی با الزامات توسعه عمرانی در سازمانهای اجرایی

هدف این پژوهش ارائه مدلی برای ارزیابی سازگاری فرایند برنامه دهی با الزامات توسعه عمرانی در سازمانهای اجرایی است. روش تحقیق ترکیبی از رویکرد کیفی و کمی بود ابتدا با مرور ادبیات و مصاحبه با ۱۲ نفر از مدیران اجرایی پروژه های عمرانی ۷ شاخص کلیدی سازگاری شامل انعطاف پذیری، برنامه هماهنگی بین بخشی، تخصیص بهینه منابع، سرعت پاسخگویی به تغییرات، دقت پیش بینی ها، شفافیت فرایندی و پایش مستمر عملکرد شناسایی شدند. سپس پرسشنامه ای طراحی و در اختیار ۵۰ نفر از کارشناسان و مدیران سازمانهای اجرایی قرار گرفت. داده ها با استفاده از روش تحلیل عاملی تاییدی و مدلسازی معادلات ساختاری تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که کمترین میزان سازگاری مربوط به شاخص های انعطاف پذیری برنامه و سرعت پاسخگویی به تغییرات است. مدل نهایی شامل سه سطح سازگاری، ضعیف، متوسط و قوی می باشد. این مدل به مدیران اجرایی کمک می کند تا شکاف بین برنامه و اجرا را در پروژه های عمرانی شناسایی و اقدامات اصلاحی را اولویت بندی کنند.

کلیدواژه ها:

سازگاری برنامه اجرا ، مدیریت توسعه عمرانی ، ارزیابی فرایندی ، سازمانهای اجرایی ، ایران