نقش شاخصهای اجتماعی - اقتصادی در تبیین نابرابری درآمدی و مشارکت اقتصادی زنان در استانهای ایران

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش شاخصهای اجتماعی اقتصادی در تبیین نابرابری درآمدی و مشارکت اقتصادی زنان در استانهای ایران طی دوره زمانی ۱۳۹۰ - ۱۳۹۹ می باشد. برای این منظور از ضریب جینی به عنوان شاخص نابرابری درآمد استفاده شده و متغیرهای نرخ باروری، نسبت سوادآموزی زنان و نسبت جمعیت شهری زنان به کل جمعیت زنان به عنوان متغیرهای کنترل اجتماعی اقتصادی وارد مدل گردیده اند. روش پژوهش مبتنی بر تکنیک های اقتصادسنجی داده های پانلی بوده و داده های ۳۱ استان ایران مورد تحلیل قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهد که نابرابری درآمد تاثیر مثبت و معناداری بر مشارکت اقتصادی زنان در استان های ایران دارد، همچنین افزایش نسبت سوادآموزی و افزایش نرخ باروری تاثیر منفی و معناداری بر مشارکت اقتصادی زنان نشان می دهد در حالی که نسبت جمعیت زنان شهری به کل جمعیت زنان اثر مثبت و معناداری بر مشارکت اقتصادی زنان دارد. نتیجه آنکه شاخص های اجتماعی اقتصادی نقش تعیین کننده ای در تبیین نابرابری درآمد و میزان مشارکت اقتصادی زنان دارند. بر این اساس، اجرای سیاست های بازتوزیعی دولت با هدف توسعه زیرساخت ها و بهبود خدمات عمومی می تواند ضمن کاهش نابرابری درآمد، به افزایش مشارکت اقتصادی زنان در استان های ایران منجر شود.

کلیدواژه ها:

نابرابری درآمد ، مشارکت اقتصادی ، زنان ، شاخص های اجتماعی اقتصادی ، ضریب جینی ، داده های پانلی