بررسی تاثیر تناسب فرد شغل بر تمایل به ترک شغل نقش میانجی گری رضایت شغلی کارکنان هتل های ۴ و ۵ ستاره شهر مشهد

هدف اصلی این بررسی تاثیر تناسب فرد شغل بر تمایل به ترک شغل با توجه به نقش میانجی گری رضایت شغلی است. روش پژوهش از لحاظ هدف کاربردی از لحاظ نحوه جمع آوری داده ها به صورت توصیفی-پیمایشی و از لحاظ نحوه تجزیه و تحلیل داده ها به صورت کمی است. جامعه آماری این پژوهش، کارکنان هتل های چهار و پنج ستاره شهر مشهد که تعداد آنها حدود ۳۰۰۰ نفر است که با استفاده از فرمول کوکران تعداد ۳۴۱ نفر با روش نمونه گیری غیرتصادفی در دسترس به عنوان اجزای نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه بومی سازی شده ۲۴ سوالی است که روایی محتوا بر طبق نظر صاحب نظران و روایی سازه بر اساس تکنیک تحلیل عاملی تاییدی روایی همگرا، روایی واگرا و پایایی ترکیبی مورد تایید قرار گرفت. همچنین جهت تجزیه و تحلیل داده ها از تکنیک معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار Smart PLS استفاده شد. نتایج حاصل بیانگر این بود که تناسب فرد شغل بر تمایل به ترک شغل کارکنان تاثیر معکوس و معناداری می گذارد ولی بر رضایت شغلی تاثیر مثبت و معناداری می گذارد همچنین رضایت شغلی می تواند تاثیر تناسب فرد-سازمان بر قصد ترک کارکنان هتل را میانجیگری کند.

کلیدواژه ها:

تناسب فرد شغل ، تمایل به ترک شغل ، رضایت شغلی