تاثیر هوش مصنوعی بر آینده منابع انسانی در صنعت بیمه مطالعه موردی شهر تهران

مقدمه و هدف هوش مصنوعی به عنوان یکی از فناوری های تحول آفرین ساختار مدیریت منابع انسانی در صنایع مختلف از جمله بیمه را دستخوش تغییرات بنیادین ساخته است. با وجود رشد روزافزون کاربست هوش مصنوعی در صنایع مالی و خدماتی جهان، تاثیرات این فناوری بر آینده نیروی انسانی در صنعت بیمه ایران کمتر مورد مطالعه علمی قرار گرفته است. این پژوهش با هدف تاثیر هوش مصنوعی بر آینده منابع انسانی در صنعت بیمه شهر تهران با رویکرد مدلسازی معادلات ساختاری انجام شده بررسی است. روش شناسی پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی-پیمایشی از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه مدیران، کارشناسان و سرپرستان منابع انسانی شاغل در شرکت های بیمه فعال در شهر تهران به تعداد ۸۵۰ نفر بود. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران ۲۶۵ نفر تعیین و به روش تصادفی طبقه ای انتخاب گردید. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد شامل ۳۰ گویه در طیف پنج درجه ای لیکرت بود. روایی و پایایی ابزار با استفاده از روایی محتوایی، آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی تایید گردید. تجزیه و تحلیل داده ها در دو سطح توصیفی و استنباطی با استفاده از نرم افزارهای SPSS نسخه ۲۶ و SmartPLS نسخه ۴ انجام شد. یافته ها نتایج نشان داد که هوش مصنوعی تاثیر مثبت و معناداری بر بازطراحی نقش های شغلی (P=۰.۵۴۲)، بهره وری و اثربخشی فرآیندها (P=۰.۵۸۷)، توسعه مهارت های دیجیتال (P=۰.۵۱۲) و رضایت شغلی (P=۰.۴۳۲) دارد. همچنین، بین متغیرهای تحصیلات و سابقه کار با ادراک تاثیر هوش مصنوعی تفاوت معنادار وجود داشت اما بین جنسیت و نوع شرکت بیمه تفاوتی مشاهده نشد. شاخص برازش مدل (GOF=۰.۵۴۸) نشان دهنده برازش قوی مدل پژوهش بود. نتیجه گیری هوش مصنوعی به عنوان عاملی کلیدی در تحول مدیریت منابع انسانی صنعت بیمه تهران عمل می کند و بیشترین تاثیر را بر بهره وری و کمترین تاثیر را بر رضایت شغلی دارد. بر اساس یافته ها پیشنهاد می شود شرکت های بیمه سرمایه گذاری هدفمندی در خودکارسازی فرآیندها، طراحی برنامه های بازآموزی مستمر، توجه به جنبه های روان شناختی کارکنان و استفاده از کارکنان کم سابقه به عنوان سفیران تحول دیجیتال انجام دهند، همچنین تدوین چارچوب اخلاقی و قانونی استفاده از هوش مصنوعی توسط نهادهای نظارتی ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آینده منابع انسانی ، صنعت بیمه ، مدلسازی معادلات ساختاری ، بهره وری سازمانی ، شهر تهران