نقش حضور خانوادگی در مجالس دینی در تقویت انسجام و روابط بین فردی خانواده با تاکید بر آموزه های اسلامی

خانواده به عنوان نخستین و بنیادی ترین نهاد اجتماعی نقش محوری در تربیت، انسان، انتقال ارزش ها و شکل دهی به روابط اجتماعی ایفا می کند. در جهان معاصر تحولات فرهنگی، اجتماعی و فناوری های نوین ارتباطی موجب تغییر الگوهای تعاملات خانوادگی و در برخی موارد کاهش انسجام و همبستگی میان اعضای خانواده شده است. در این میان دین و به ویژه مشارکت خانوادگی در مجالس و مناسک دینی می تواند به عنوان یکی از مهمترین عوامل تقویت کننده روابط عاطفی و اجتماعی در خانواده عمل کند. پژوهش حاضر با روش توصیفی تحلیلی و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای و اسناد دینی به بررسی تاثیر حضور خانوادگی در مجالس دینی بر انسجام و روابط بین فردی خانواده از منظر قرآن کریم و روایات اسلامی می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که حضور مشترک اعضای خانواده در مجالس دینی از طریق تقویت ایمان جمعی، افزایش تعاملات عاطفی، ارتقای سرمایه اجتماعی، تقویت هویت دینی مشترک و نهادینه سازی ارزش های اخلاقی موجب تحکیم بنیان خانواده می گردد. همچنین آیات قرآن و روایات معصومان (علیهم السلام) بر نقش ذکر الهی، اجتماع مومنان، صله رحم، محبت، مودت و رحمت به عنوان عناصر بنیادین انسجام خانوادگی تاکید دارند. نتایج پژوهش بیانگر آن است که مجالس دینی علاوه بر کارکرد عبادی دارای کارکردهای مهم تربیتی، فرهنگی و اجتماعی در تقویت روابط بین فردی خانواده نیز می باشند.

کلیدواژه ها:

خانواده ، مجالس دینی ، انسجام خانوادگی ، قرآن کریم ، روایات اسلامی