رابطه سیستم های بازدارنده و فعال ساز رفتاری و طرحواره های هیجانی با نگرانی در دانشجویان

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه سیستم های بازدارنده و فعال ساز رفتاری و طرحواره های هیجانی با نگرانی در دانشجویان دختر و پسر دانشگاه آزاد اسلامی واحد یاسوج انجام گردید. جامعه آماری این تحقیق شامل کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد یاسوج و نمونه آماری ۳۶۴ نفر از آنها بودند که به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. روش تحقیق از نوع همبستگی و ابزار اندازه گیری نیز پرسشنامه های سیستم های مغزی-رفتاری، طرحواره های هیجانی و حوزه های نگرانی اهواز بودند و داده ها با استفاده از آزمون های آماری ماتریس همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی تجزیه و تحلیل گردیدند. نتایج این مطالعه نشان داد بین سیستم فعال ساز رفتاری و خرده مقیاس پاسخدهی به پاداش با نگرانی در دانشجویان رابطه منفی معنادار وجود دارد اما بین سیستم بازدارنده و دو خرده مقیاس سیستم فعال ساز رفتاری شامل پاسخدهی به سائق و جستجوی سرگرمی با نگرانی رابطه معنادار مشاهده نگردید. همچنین بین طرحواره های هیجانی کلی و ابعاد آن شامل تاییدطلبی، فقدان کنترل، منطقی بودن، هشیاری ضعیف، عدم پذیرش بیان احساسات ضعیف و احساس شرم با میزان نگرانی در دانشجویان رابطه مثبت معنادار مشاهده شد لیکن بین ابعاد دیگر طرحواره های هیجانی شامل عدم درک احساس گناه، ساده انگاری، هیجان ارزش های والا، کرختی تداوم احساس و نشخوار فکری با میزان نگرانی رابطه مورد نظر معنادار نبود. بنابراین توجه به سیستم های بازدارنده و فعال ساز رفتاری و طرحواره های زیربنایی هیجان های دانشجویان می تواند بخش زیادی از نگرانی های آنها را کاهش دهد. ضمنا در این پژوهش سطح معناداری ۰/۰۵ در نظر گرفته شده است.

کلیدواژه ها:

سیستم بازدارنده رفتاری ، سیستم فعال ساز رفتاری ، طرحواره های هیجانی ، نگرانی