تحلیل سیاست های حمایتی از مدارس دارای کلاس های چندپایه در نظام آموزشی ایران

معلمان و این پژوهش با هدف اصلی بررسی چالش ها و فرصت های منحصر به فرد مدارس چندپایه در مناطق محروم و ارائه راهکارهای عملی برای ارتقای کیفیت آموزشی انجام شد. مطالعه حاضر با اتخاذ رویکردی کیفی از طریق مصاحبه های عمیق و نیمه ساختاریافته با مشاهده مستقیم و دقیق در کلاس های درس در ۵ استان مختلف کشور صورت گرفت تا تصویری واقعی از وضعیت موجود به دست آید. داده های گردآوری شده با استفاده از روش تحلیل مضمون، کدگذاری و تحلیل شدند تا الگوهای پنهان و آشکار شناسایی گردند. نتایج پژوهش نشان داد که معلمان با چالش های جدی و چندوجهی در زمینه مدیریت زمان، کمبود منابع آموزشی استاندارد و شرایط نامناسب زیرساختی فیزیکی روبرو هستند که تاثیر مستقیمی بر فرآیند تدریس دارد. با این حال تعاملات اجتماعی مثبت و سازنده بین دانش آموزان و پدیده یادگیری خودجوش از نقاط قوت برجسته و قابل توجه این مدارس محسوب می شود که می تواند به عنوان یک مزیت آموزشی مورد بهره برداری قرار گیرد. با وجود محدودیت های فیزیکی و کمبود امکانات، پتانسیل های انسانی و اجتماعی این مدارس بسیار ارزشمند است و نیازمند حمایت های ویژه می باشد. در نهایت پیشنهاد می شود با طراحی بسته های آموزشی اختصاصی و چندپایه، برگزاری دوره های تخصصی مداوم برای معلمان و بهبود زیرساخت های فیزیکی، از این ظرفیت های بالقوه به طور بهینه تر و موثرتری استفاده شود تا عدالت آموزشی در مناطق محروم محقق گردد.

کلیدواژه ها:

مدارس چندپایه ، آموزش روستایی ، چالش های آموزشی ، مدیریت کلاس ، توسعه پایدار